Uzak Şehir (Ankara Üçlemesi 3)

·
Okunma
·
Beğeni
·
444
Gösterim
Adı:
Uzak Şehir
Alt başlık:
Ankara Üçlemesi 3
Baskı tarihi:
Kasım 2015
Sayfa sayısı:
124
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789750518515
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
İletişim Yayınları
“Yoksula dünyayı sormuşlar eşitmişiz demiş. Babam söylerdi bunu, ezberletmek ister gibi durup durup söylerdi. Eşit olacağız, insandan yana olacağız. İnsan ne için yaşarsa o olur. İnsan, insan için yaşarsa iyi olur. Başkalarına yardım et. Kimse, kimseden üstün değildir. Ve bir sürü palavra... Babam on yıl önce öldü. Dürüst bir insandı ama… Yoksullarla paylaştığımız eşitlikten başka bir şey bırakmadı bana.”

Şimdiki zaman karanlığı… Bir yanda temiz şehir ve hayat ezberleri, diğer yanda büyük bir kör delik, Ankara’nın kenar mahalleleri.

Didişmeler, kıvrana kıvrana ölen umutlar, kostaklanarak konuşan ölüler, parçalayan eksiklikler… Vakti gelince ortaya çıkan muktedirler ve vakit dolarken kapanan defterler… Hırsızlar, katiller, kadınlar ve erkek arkadaşlar… Sağcılar, kazananlar ve dumanlı havalar… Diplerde, derinlerde yaşayan bir kara Ankara… “Kurumuş bir kan kokusu ağzında...”

Uzak Şehir, Ankara üçlemesinin son grafik romanı. 2013’te Dumankara, Hayat Bir Yangındı ile başlayan, Emanet Şehir ile süren üçleme, günümüzde geçen bir kara hikâye ile sonlanıyor. Levent Cantek’in karanlık Ankara’sı, Berat Pekmezci’nin maharetli
çizgileriyle koyulaşıyor.

Uzak Şehir, katran ve para kokulu, ölü ve tedirgin edici…
124 syf.
·7/10 puan
Uzak şehir adıyla müsemma bir çizgi roman olmuş. Bir çoklarına ziyadesiyle uzak olan bir yaşam anlatılmış, resmedilmiş.

Kirli, iki yüzlü, soğuk, nemli, yoksul, yabancı, sahipsiz, gayri-insani bir yaşam. Aslında her sokak arasına baksak göreceğimiz yaşamlar.

İnsan olamamış insanların çırpınışları. Kaybolmuş ruhların bağırışları. Bilselerdi eğer, öbür türlü de eyleyebilecek ruhların kavgaları. Hak ile batılın ayırdına varamamışların sızlanışları. Ellerinden tutulmamışların kayboluşları.

Bir hayli uzak, bir hayli yakın.

Babam hep, “oğlum, pencerelerden bak içlerine girme” derdi. Uzak şehir işte böyle bir pencere. Uzak yaşamların kıyılarına sokulmadan üstlenilen bir pencere vazifesi.

Son olarak, Candan Erçetin ve Ceza’nın “Şehir” şarkısından şu dizileri bırakmak istiyorum;


Bu şehir insana tuzak kuruyor
Bu şehir insanı uzak kılıyor
Bu şehir insanı hayli yoruyor
Bu şehir insanı hep kandırıyor

Bu şehir insana tuzak kuruyor

Gel bu şehrin havası böyle kalsın tuzakla dolmuş her yer yorulmuş tüm bedenler acep neden?

Bu şehir insanı hayli yoruyor
Çıkış yok aslında. Her çıktığın yer, bir başka yere girişten başka bir şey değil.
Levent Cantek
Sayfa 29 - İletişim Yayınları


Eşit olacağız, insandan yana olacağız. İnsan ne için yaşarsa o olur. İnsan, insan için yaşarsa iyi olur.

Geceyle gündüzü ayıran şey para. Geceyle gündüzü birleştiren şey de para. Dünyanın sesi, paranın nefesinden çıkan bir hırıltı sadece.

Kitabın basım bilgileri

Adı:
Uzak Şehir
Alt başlık:
Ankara Üçlemesi 3
Baskı tarihi:
Kasım 2015
Sayfa sayısı:
124
Format:
Karton kapak
ISBN:
9789750518515
Kitabın türü:
Dil:
Türkçe
Ülke:
Türkiye
Yayınevi:
İletişim Yayınları
“Yoksula dünyayı sormuşlar eşitmişiz demiş. Babam söylerdi bunu, ezberletmek ister gibi durup durup söylerdi. Eşit olacağız, insandan yana olacağız. İnsan ne için yaşarsa o olur. İnsan, insan için yaşarsa iyi olur. Başkalarına yardım et. Kimse, kimseden üstün değildir. Ve bir sürü palavra... Babam on yıl önce öldü. Dürüst bir insandı ama… Yoksullarla paylaştığımız eşitlikten başka bir şey bırakmadı bana.”

Şimdiki zaman karanlığı… Bir yanda temiz şehir ve hayat ezberleri, diğer yanda büyük bir kör delik, Ankara’nın kenar mahalleleri.

Didişmeler, kıvrana kıvrana ölen umutlar, kostaklanarak konuşan ölüler, parçalayan eksiklikler… Vakti gelince ortaya çıkan muktedirler ve vakit dolarken kapanan defterler… Hırsızlar, katiller, kadınlar ve erkek arkadaşlar… Sağcılar, kazananlar ve dumanlı havalar… Diplerde, derinlerde yaşayan bir kara Ankara… “Kurumuş bir kan kokusu ağzında...”

Uzak Şehir, Ankara üçlemesinin son grafik romanı. 2013’te Dumankara, Hayat Bir Yangındı ile başlayan, Emanet Şehir ile süren üçleme, günümüzde geçen bir kara hikâye ile sonlanıyor. Levent Cantek’in karanlık Ankara’sı, Berat Pekmezci’nin maharetli
çizgileriyle koyulaşıyor.

Uzak Şehir, katran ve para kokulu, ölü ve tedirgin edici…

Kitabı okuyanlar 23 okur

  • Barış✐
  • Yavuz S
  • Serkan Tuna
  • waltzofthebooks
  • Pessoa
  • La sagrada familia
  • Vedat KILIÇ
  • Emrah CICE
  • Hande
  • B.

Kitap istatistikleri

Okur puanlamaları

10
%25 (2)
9
%25 (2)
8
%0
7
%37.5 (3)
6
%12.5 (1)
5
%0
4
%0
3
%0
2
%0
1
%0