Yerlere Göklere
Abdullah HarmancıYazar:
Abdullah Harmancı
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Mart 2025
İlk Yayın Tarihi:
2007
Yayınevi:
İz Yayıncılık
ISBN:
9786053261827
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Bir dönem arka arkaya öykü kitapları okuduğumdan mütevellit yazarın dilini anlatım tekniklerini çok beğenmeme rağmen bir öyküde sıkılınca puanı düşürdüm galiba :/ genel anlamda oldukça samimi cümlelerle, bazen boğazınızda düğüm olacak olayların içinde bulacaksınız kendinizi. Yazarla tanışma kitabımdı diğer kitaplarına da şans vermek isterim.
Abdullah Harmancı Beyefendi'den okuduğum ilk kitap yerlere göklere. 'Elimde iki kitabi daha var ve onlari da merakla bekliyorum' diyeyim ki burdan ne kadar beğendiğim ortaya çıksın.
Kitabı çok sevdim. O kadar ben, o kadar sen, o kadar biz ki.. Yabancılık yok.. Kitabın ağır bir dili yok, konuşuyormuşuz, muhabbet ediyormuşuz gibi.. Aşk, sevgi, nefret, harika duygular ve korkunç duygu ve düşünceler olabildiğince yalın ve apaçık ortaya konmuş. Okuyunuz.
Günümüz post modern öykü yazarlarından olan Abdullah Harmancı 'Yerlere Göklere' kitabıyla 2007 yılında, Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın öykücüsü seçildi.
Ben en çok kitabın ilk öyküsü olan Manzara Resmi'ni beğendim.
Manzara Resmi öyküsünü okurken yazar bana bir hayali görsel şölen yaşattı. Adeta öykünün içine girdim. O bahsedilen kırları, dağları gezdim de en son sanki o tabloyla birlikte çöp kutusuna düştüm. Öykü bittikten sonra hem hemen diğer öyküleri de okumak istedim hem de bir süre öylece durup öykünün dimağımda bıraktığı tadı gitmesin diye başka bir şey okumadan kalmak istedim.
Yer yer öykülerinde Konya ağzına yer veren bu yazarı tanımanızı tavsiye ederim. Post modern edebiyat bize okullarda okutulmadığı için ilk başta yabancilik çekiyorsun fakat daha sonra çok farklı bir tat veriyor
Yıllar önce bir Abdullah Harmancı kitabı okumuştum ve sanki öylesine bir şeymiş gibi unutuvermiştim. Şimdi yeniden bir kitabını okumaya başlayınca dehşete kapıldım. Nasıl olabilirdi çünkü böyle bir şey. Nasıl olur da yıllardır aynı şehirde yaşadığım ve sürekli ismini duyduğum bir yazarı böylesine ihmal edebilirdim. Kendimden utandım. Ama demek ki şimdi okumam gerekiyormuş, doğru zaman şimdiymiş diyerek kendimi teskin ettim ve kitabı okumaya devam ettim.
Dehşete kapılmak kalıbını defalarca kullanabilirim kitapla ilgili düşüncelerimden bahsederken. Ama anlatımda tekrara düşmemek için bunu yapmamaya çalışacağım.
Başlangıçta her şey normal ilerliyordu.
Sonra birden bir şeyler oldu ve elimdeki kitap bana fantastik bir hikaye ile uyandığımda tam olarak hatırlayamadığım korkunç ve gizemli rüyalar arası bir his vermeye başladı.
Kitapta sıradan olaylardan bahsediliyor genelde. Ama o nasıl bir bahsetmektir ya rabbi...
Ben bu kitabı ve yazarın diğer kitaplarını daha önce hakkıyla okumadığım için özür diliyorum gerekli mercilerden.
İnceleme yazısı değil reklam yazısı oldu galiba bu.
" Kalbimizin mutluluğa tahammülü bir yere kadardır. "
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Minimal öykülerden oluşan sevimli bir kitap. Zaman zaman hüzünlendiren, sıcak hikayelerden oluşuyor. Ölüm, aşk, pişmanlık gibi temalardan oluşuyor. Günlük hayatta insan manzaraları daha çok kadın-erkek ilişkileri üzerine anlatılar. Öyküler arasında en çok beğendiğim Kuyu, Dede ile Torun adlı hikayelerdi.
Öykü sevenlere tavsiye edilir.
Reklam
Yazar Hakkında
Abdullah HarmancıYazar · 29 kitap
Abdullah Harmancı, 1974 Konya doğumlu. Eğitimine 1980’de Kıbrıs’ta başladı. Kıbrıs’ta okumayı ve yazmayı öğrendi. Çocukluğunun bir kısmını geçirdiği Sivas-Gürün’ün Yazyurdu köyünde; soğukla, kışla, karla, tipiyle, uzun çayırlarla, gölle, dereyle, alabalıklarla tanıştı. En çok yazmayı sevdi. Ortaokul öğrencisi iken yazdığı bir şiiri Karaman’da bir yerel gazetede çıkacak diye üç gün sevincinden uyuyamadı. Şiirini yayınlanmış gördüğünde hayal kırıklığına uğradı. Şiirin başlığını aşağıya son kıtasını en üste gelecek şekilde tepetaklak basmışlardı. Okumaya, yazmaya ve yayınlamaya bütün heyecanıyla devam etti. 1989-1991 seneleri arasında Konya’nın yerel gazetelerinde yüzü aşkın şiir yayımladı. Bazı roman denemelerinden sonra 1993 yılında öykü yazmaya karar verdi ve o günden itibaren dergilerde öyküleri ve öykü yazılarıyla gözüktü. İlk öyküsü 1995’te Mustafa Kutlu’nun yönettiği Dergâh dergisinde çıktı. 2007 yılında neşredilen Yerlere Göklere adlı eseriyle Türkiye Yazarlar Birliği tarafından yılın öykücüsü seçildi. Halen Necmettin Erbakan Üniversitesi’nde öğretim üyesi.
