Yazar:
Hasan Kavak
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 50 dk.
Sayfa Sayısı:
206
Basım Tarihi:
Mart 2024
Yayınevi:
İkinci Adam Yayınları
ISBN:
9786256617735
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
...
Ötelerde uzanan bir toprak parçası var.
Sizi orada bekliyor olacağım.
YOZ // HASAN KAVAK
Öykü kitaplarını sever misiniz? Bir de köy temalı öyküler, keyfle okurum diyen kitap dostlarım, bir #öyküsever olarak tavsiyemdir. Samimi, içten mesajlarıyla, akıcı, sade anlatımıyla yazar @hasankava.k hüzünlü ama özünde umut da barındıran, bizden olandan öyle anlamlı öyküler kaleme almış ki, her bir öyküdeki karakterle bütünleşip onu anlamaya, empati kurmaya kendinizi hazır hissediyorsunuz.
On dört öykümüz var, ilk kısımda beş köy temalı öykü.
●Topaç; Kırmızı iple bağlanmıştı elindeki fırfır, o yana bu yana kendi ekseninde donerken bir çift gözün tatlı heyecanını da sürüklüyordu kendisiyle beraber...İstanbul' dan büyük Hanımın kardeşi köyü çok kirli görünce, çöplerden yirmi beş adet kuru kağıt toplayanlara bu topaçtan verilmesini istemiş.
●Yeni pencere; Bekir Emminin evine hırsızlığa gelen, iki kafadar ve sürpriz son..
●Son İnsanlar mabedi; Yüreği buruk bir ana, yazgısı buymuş diye düşündüğü hiç yürüyemeyecek oğulcuğu Osman' ın rüyası.
●Issız iştiyak; Bu köyde doğmuş, yetişmiş bir genç Faruk, ana babadan kalan tek tavanlı, dört direkli kerpiç ev, sevdalıklısı Fadime.
●Bir şişe kola; Yoksul ana oğul, Osman son geçirdigi ameliyattan sonra koltuk değnekleriyle yürüyebilmeye başlamıştı, soğuk içilen o kara şeyi (!) merak ediyor, içmek istiyordu, bakkal Rüstem Emminin şefkati, çocukların Osman' la alaycı diyaloglarıyla.
●Ben ve garip memleket; Muallim Bey diye saygı gören genç adamın şiddete ugrayan bir kadının acı çığlığına duyarsızlığı, kadının ölü* haberiyle de vicdanî hesaplaşması, köyü terketmesi.
♤•♤○♤•♤•♤•♤•♤•♤•♤•♤
İkinci bölüm dört farklı tema dört öykü;
●Yol; "Beni hiçbir zaman
YozHayat ve İnsan
Öykü kitaplarını okumayı çok seviyorum. Samimi , içten kurgusal anlatımı olunca ve her öykünün sonunu kendiniz belirleyince , her öyküde bir parça buluyorsunuz. "Yoz" eseri de öykülerden oluşmuş bir eser .
İlk önce kitap ismi dikkatimi çekti . Verimsiz , hoşa gitmeyen bir anlamı var . Öyküdeki karakterlerin bazıları gerçekten halk diliyle yozlaşma tabirine uyuyor. Kendini geliştirememiş , cahil kalıp kendine göre doğruları doğrultusunda ilerleyen , hak hukuk bilmeyip insanları sömüren tutum sergiliyorlar . Tabi yazarın bu kısımda " Bir yeryüzü, iki mabet . Gören ve görmeyen . Anlayan ve henüz anlamamış olan . Utanan ve hiç utanmazcasına yaşayan . " sözü doğrular nitelikte.
Masalsı anlatımı bulamayacağınız gerçekçi hayatın, insanların yaşayıp başına gelen olayları öylüleştirmek istemiş yazarımız . Birinci kısımda özellikle köyde ki insanların hayatını örnek almış, konuşmalar ve üslup doğal cümleler ile harmanlanmış. Şive ya da kullanılan kelimeler doğallıktan yana olması gerçek hayatı ustaca yansıtmış .
Tabi kimsenin hakkı kimsede kalmaz , eden ettiğini bulur , diyen dediğini işitir hesabı , hak yolunu buluyor her zaman er ya da geç .
Öykülerin sonu tam bitmez burada sizin vicdanınıza kalmış iyi bitsin , kötü bitsin , hakkı olan hakkını alsın ....
#alinti
" Ötelerde uzanan bir toprak parçası var. Sizi orada bekliyor olacağım. "
Yazarın son cümlesinde dediği gibi bu eser de sizi birçok hayat bekliyor . Sessiz çığlıklar, haykırışlar , umutsuzluk ya da bir umut yolculuğu . Bu yolculuğa #yoz ile çıkmanızı unutulmaya yüz tutmuş doğru bildiklerimizi bulacağımıza inanıyorum. Öyküler sizleri bekliyor olacak.
Yoz Hasan Kavak
Yoz Hasan Kavak
.İsmi #yoz olmasına rağmen özündeki iyiliği kaybetmemiş, vicdanını incelikle işleyebilmiş olan karakterlerin de olduğu on güzel hikaye,
edebi anlamda da bize çok şey katacak .
Arka kapak yazısında olduğu gibi gören ve görmeyen ,anlayan ve anlamamış olan ,kabuğundan çıkıp ,çıkamayan,işlenmiş ve yoz benliklerin karşılaştırmasını her bir hikaye farklı şekillerde sunuyor bize .
İlk beş hikayemiz yoz topraklarda geçiyor .
#topaç hikayesinde ;Bir bilenin güzeli aşılaması var diğer insanlara .
#yenipencere hikayesinde ise vicdan kötüye kayarken duyulan pişmanlık var .
#soninsanlarmabedi ; Beni benden alan hikaye .... Yokluk,varlıktan daha gerçekçi olabilir mi sizce ? _Sen ne son, ne de ilk savaşçı olacaksın çocuk dedim, okurken .
#Issız iştiyak romanında kabuğunu kırmaya cesareti olmayan sıkışmışlığı hissettim Faruk ile .Eli kolu bağlı beklersin ya bazı şeyleri .
#benvegaripmemleket ;bir öğretmenin atandığı köye ait olup olamama savaşı vardı .Hayatı bulmak için geldiği topraklarda birçok değerini bırakarak gitti malesef .
İkinci bölümdeki hikayelerimiz ise Yol, Postacı, Savaş ve Sanrı .
Ne geleceğini bilmediğimiz bir şeyi beklemeyi ve sabrı anlatıyordu büyükbaba ve torunu #yol hikayesi ile .
Bazıları kinini kusarken umut dolu insanlara , bunun etkisi çok ağır oluyordu .#postacı hikayesinde gördüm .
Ve #savaş ;ya öldüğün ,ya da öldürüldüğün.
Kim suçluydu yaşananlardan .Eskisi gibi olunur muydu ?
Ve bir arayış #sanrı hikayesi ;Kirli olana meydan okuma .Gönül temizliği ile ten kirliliğini
bir arada yaşatan ,sorgulayan muhteşem hikaye ..
Tadı damağımda kalan bu hikayelerin çok ses getireceğine eminim .Yazarımızın kalemi daim olsun.Edebi yönü kuvvetli güzel bir eser arıyorsanız hemen alın derim
10/10
Beğendi
Bir yeryüzü, iki mabet. Gören ve görmeyen. Anlayan ve henüz anlamamış olan. Unutan ve hiç unutmazcasına yaşayan. Bu alemde dolanan her bir fert, bir diğeri için şüphe doludur. Bu muamma, bir hakikattir. Çünkü insan, idrakini yitiren bir heybe içine kısılmış, kabuğundan çıkma cesareti kendisinden alınmış, dört duvarı sanrılı bir zihinsel kuyuda ömür tüketmeye mahkum bırakılmış, sessiz bir varlıktır. Bu muamma aynı zamanda bir yanılsamadır. Çünkü insan, aynı zamanda varlığı parlatıp, kendi içerisinde anlam kazandıran, hududu aşmış bir kandildir. Rastlantı dolu yaşamlar belirsizlik içerisinde yok olurken bu yok oluş, nihai olana hizmet eder.
Bir zamanlar yaşanmış, bir zamanlar unutulmuş, göz ardı edilmiş, umutla beklenmiş, bu yaşam içerisindeyken anlaşılamayacak kadar uzaklarda doğmuş…
Ötelerde uzanan bir toprak parçası var.
Sizi orada bekliyor olacağım.
Yozlaşma, olumsuzluğun, acının, kötülüğün, yanlışın, çirkinliğin nedenini, kaynağını ve sonucunu açıklamak için kullanılabilecek bir kavram.Yozlaşma, özünden uzaklaşma, daha önce var olan özelliklerinden kopma, özelliksiz, deyim yerindeyse, “ne idüğü belirsiz” bir duruma gelmektir. Yoz olan şey özelliksiz, niteliksiz demektir. Yozlaşma, çürümedir. Yozlaşan, yani çürüyen, bozulan, iyi özelliklerini yitiren bir şey artık bir işe yaramaz, işlevlerini gerçekleştiremez duruma gelir. Daha kötüsü, işe yaramazlığın ötesinde, yozlaşma, kabalığın, bayağılığın, kötülüğün, verimsizliğin, geri kalmanın, acıların nedenidir.
Yaşadıklarımıza dönüp baktığımızda, her gün, her an gördüğümüz, duyduğumuz, yaşadığımız şiddet, cinayetler, savaşlar, kabalıklar, vahşetler, canavarlıklar, sevgisizlikler, ötekileştirmeler, gerilikler, hırslar tam da bir yozlaşmayı ifade etmiyor mu? Bir bozulmayı, insanlıktan çıkmayı, insani özden uzaklaşmayı, insani nitelikleri yitirmeyi, köksüzleşmeyi, yozlaşmayı anlatmıyor mu tüm bu kötülükler ve gerilikler?
Yazar,öykülerinde sıradan durumlarda sıradışı ayrıntılar yakalayıp sarsıcı bir atmosfer kurmayı başarıyor.Kısmen unuttuğumuz ama yabancısı olmadığımız hassasiyetleri, tanıdık bir ses ve ahenkle anlatırken biz, kendimizi buluyor; bu topraklara özgü, âşinası olduğumuz bir atmosferle karşılaşıyoruz. Öyküler boyu, bazen geçmişe gidip çocukluğun büyülü, masalsı dünyasında yaşıyor, bazen de günümüze, günümüz insanının duygu ve düşünce hâllerinin izini sürüyoruz.İnsana dair duyguların derinliğindeki öyküler oldukça etkileyici ve sarsıcıydı.Üslubu akıcı ve sade, öykülerde tanıdık yüzler görebilme ihtimali çok yüksek. Her bir öykü genişleyip romanlaşacak kadar sağlam bir kurguya sahip.Yazar,resmen insan ruhunun derinliğine ayna tuttuyor ve gerçeğe bu aynadan
Kitabın ismi ve kapağı beni cezmetti.Yoz denince bir nevi yozlaşmış insanlar aklıma geldi.Kitap günümüz insanlarını,köy yaşamını vs anlattığından dolayı bence bu ismi koymuş.(Belki yanlış da anlamış olabilirim yazarın bakış açısını bilemedim.)Ama bu isim dikkat çekici olmuş.Kitap kapağı arkadaki sözü de çok iyi anlatmış.(Bir yeryüzü iki mabet Gören ve görmeyen anlayan ve henüz anlamamış olan unutan ve hiç unutmazcasına yaşayan...)Kitap çok doğal dille yazılmış.Köy ağzı konuşmalar da yer almakta bu da yazarımızın doğal oldugunu kanıtlıyor.Kitapta altını çizmelik çok güzel sözler var kesinlikle okuyun derim.Şimdiden okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim.Sağlıcakla kalın.
Yazar Hakkında
Hasan KavakYazar · 0 kitap
Hasan Kavak, 16 Mayıs 2001 yılında Tokat’ta dünyaya geldi. 2019 yılında liseyi İstanbul’da bitirdikten sonra Kocaeli Üniversitesi’nde Türkçe Öğretmenliği Bölümüne başladı. Eğitiminin son senesinde bulunan Hasan Kavak, yazarlık adına ilk ciddi çalışmalarını 2021 yılında, küçürek öykü çalışmaları ile yapmaya başladı.
E-dergi ve site yazarlığı konusunda kurgusal olmayan, akademik yahut deneme formatında yazılarını elektronik ortamda paylaşan yazar, Hazanrüzgarı, Dem, Notos gibi sürekli yayınlarda yazılarına bir süre devam etti.
2022 senesinin başlarında öykü yazarlığı konusunda daha hacimli çalışmalara başlayan yazar, muhtelif dergilerde yayınlanan öykülerini tek eserde toplama kararı aldı. Topaç, Yeni Pencere, Son İnsanlar Mabedi gibi öykü çalışmalarını yeniden düzenledikten sonra “Yoz” isimli bir dosyada topladı.
Yaklaşık yedi aylık bir çalışmanın ardından dosya “İkinci Adam Yayınları” tarafından Şubat 2024 yılında basılarak edebiyat dünyasına kazandırıldı.
Yazar şimdilerde ise Oleksa Yayınevi tarafından yürütülen “Mutlu Çocukluk Hatıraları” “Sevdanın Pusu” “Güneşin Kalbi” gibi muhtelif derleme kitap projelerinde çalışmalarına devam ediyor.
