Alexandre Jardin’in Zebrail adlı romanı, yazarın babası Pascal Jardin ile olan ilişkisini ve babasının hayatını anlatan otobiyografik bir eserdir. Roman, babasının yaşamını, kişiliğini ve onunla olan ilişkisini derinlemesine inceler. Pascal Jardin’in tükenmez sevme gücü, içtenliği ve alışkanlıklara meydan okuma tutkusu, eserin merkezinde yer alır. Yazar, babasının bu özelliklerini anlatırken, onun yaşamı sıradanlıktan ve tekdüzelikten kurtarıp sürekli bir serüvene dönüştürme arzusunu vurgular. Bu eser, sadece bir baba-oğul ilişkisini değil, aynı zamanda bireyin kendi kimliğini ve yaşamını nasıl şekillendirdiğini de sorgular. Jardin, babasının hayatını anlatırken, okura farklı bir bakış açısı sunar ve dünyaya başka bir gözle bakmaya teşvik eder.