Fatma Kazankaya
@kitap_dostuumm
Tüccar Hasip Efendi'nin tacir oğlu Ali Nail, Kilyos'ta fırtınadan etkilenen balıkçılara yardım etmek için Rumelikavağı'ndan harekete geçiyor. Ama Kilyos'a ulaşana kadar bu yolculukta yolunu kaybediyor ve başına olağanüstü olaylar geliyor. İlk başta yolunu bulmaya çalışırken ruh gibi gezen sevgilisi Meliha'yı görüyor. Bir sevinç ve heyecanla Meliha'nın peşine düşüyor ama dengesini kaybederek uçurumdan aşağı düşüyor. Bir süre bilincini kaybedip uyandığında ise başında hiç tanımadığı ihtiyar bir adam görüyor. Nerede olduğunu ve bu ihtiyarın kim olduğunu sorguluyor ama işler daha da enteresan bir hâle geliyor. Bazı düşünce ve inananlara göre Sen Jermen Kontu, felsefe taşı ve ölümsüzlüğün sırrını keşfetmiş, Sultan I. Mahmut zamanında gizlice İstanbula gelmiş ve öğretilerini birisine anlatarak ortadan yok olmuş. Bu öğretileri seçili kişilere öğreterek aktaran insanlar esere adını veren Canvermezler'i oluşturuyor. Bu kimseleri tanıyan, bilen kimse yok, öğrenirse de yaşayan yok. Sırra vakıf olan bedelini canıyla ödüyor. Ama gün gelip gördüğü her şeyi diğer insanlara anlatarak uyarmak isteyen Ali Nail bu döngüyü kırıyor. Kitap, insanlığı uyarmak için Ali Nail'in şahit olduğu olaylardan oluşuyor. Ama yaşananlar öyle esrarengiz, doğaüstü ve akıl almaz ki Canvermezler'i gören ve insanları uyaran Ali Nail yaşıyor mu yoksa öldü de bir hayaletten ibaret bir şekilde mi anlatıyor kitabın gizemi burada yatıyor. Edebiyatımızın ilk gotik romanı Canvermezler Tekkesi, yazarı keşfettiğim ilk eser ve tavsiyemdir.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Anne, dünyaya ince bir tabaka halinde yayılan doku. Birbirinden ayrı dolaşan şeyleri birbirine yapıştıran özsıvı.
Zamanların içinden, şeyleri, kendiliğinden bir arada duruyormuş gibi gösteriyor. Dünyayı üzerinde durulur bir yere çeviriyor.
İç, sadece anneden oluşur. Yer kaplayan başka her şey, atık."
Bir zamanlar televizyonda efsanevi bir olay gibi izlediğimiz kurguların başrol oyuncusu olduk. Pandemi ve corona virüsten bahsediyorum, hepimizin etinden, canından parça parça kopardı. Üzerinden seneler geçse de bazıları için takvim o zamanlarda durdu çünkü tuttuğu yas bireyi sabit kıldı. Miray Çakıroğlu; pandemi sürecinde evlere hapsolduğumuz an, dört duvara sıkışıp kalan ve ciğerlerine hava dolmadığı için kendisini çaresiz hisseden bir annenin çözümü kendisini balkondan atmak olarak gördüğü süreci, ardından aile fertlerinin tuttuğu yası, geçmiş, kimlik arayışı ev ve kadının varlığını işliyor. O zamanları hatırlamak bile zor geliyor insana ama evet, böyle bir kabusu yaşadık. Kimimiz uyanmayı başardı, kimimiz yattığı uykusundan hiç uyanmadı. Bir kaybın olduğu evde ileriye bakmak ne mümkün? İnsanın içini oyan bir acı, pişmanlık içeren keşkeler, eve sığamıyor olmanın verdiği ağırlık, gün geçtikçe artmak yerine azalan bir döngü... Aile içerisinde yasla birlikte açılan sırlar var, hafızadan silinmeyen anılar. Miray Çakıroğlu, bir kurgu anlatmıyor okuruna, "Annemin ölümünü anlatmak değil, anlamak istedim." diyor. Ne kadar düşünse de insan kondurabilir mi, anlamlandırabilir mi? Kalbimde derin bir üzüntüyle okudum Annem'i, tavsiyemdir.
