D
@kitap_seveerr
50 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
...Tekrar yürümeye başladığımızda saçlarını bırakmıştı. "Lastiği ver de eve gidince çöpe atarım."
Ellerimi arkamda kavuşturdum. "Bende değil. Az önce yere düştü herhalde," dedim umursamazca.
Arkaya dönüp geri yürümeye kalktığında kolumu durması için uzattım. "Boş ver, herkes gidiyor daha fazla oyalanmayalım."
Kararsızlıkla önce yüzüme sonra biraz evvel olduğumuz yere baktı. "Ama etrafı kirletmeseydik."
Düşünceliliğin sırası mıydı Zühre? "Bu karanlıkta otların arasında bulamayız zaten." Birkaç adım ileri gittim. "Hadi gidelim," dedim baş işaretiyle. Omuzları düştü ve pes ederek peşimden geldi. Avucumdaki lastiği cebime
yerleştirdim. Ondan sakladığım en içler acısı sır, ona söylediğim en masum yalandı.
Giray & Zühre
Reklam
"... Herkes birbirini etkilemeye çalışıyor. Daha zeki ya da kendilerinden emin görünmek için birbirleriyle yarışıyorlar."
Sayfa 301
"İçinde olduğumuz araba tamamen parçalandı. Bu tıpkı bir filmde düşmana ateş edilmesini izlerken birdenbire hedefte kendinizin olduğunu fark etmeye benziyor. Tabii ki o hedefte olmayı istemezdim. Ve bunun gerçek olmasını da istemezdim. Eğer yapabilecek olsaydım, elime bir uzaktan kumanda alıp kapatma tuşuna basar ve bu korkunç görüntüye son verirdim. Sonra da en yakın uzak yere kadar koşup orada sonsuza dek kalırdım. Ama bunu yapamadım. Çünkü bu filmde benden başka kişiler de vardı. Arabadaki diğer insanlar. Ve onlardan birinin bana ihtiyacı vardı."
Reklam