Aç insanların bir lokma bulması uğruna nerede bir kavga çıkarsa, orada olurum ben. Nerede polis birini döverse, orada olurum. insanların öfkelendiği zaman kopardığı çığlıkta olurum... Sonra bir çocuğun karnı açken, yemeğin hazırlanmakta olduğunu bildiği zamanki gülüşünde olurum. insanlarımızın kendi ektiklerini yedikleri, kendi yaptıkları evlerde oturmaya başladıkları zamanda...yine orada olurum.
Anlıyor musun ?
İki birden iyidir,çünkü emeğine daha iyi karşılık alır.Düşerlerse biri ötekini kaldırır. Ama düştüğünde yalnız olanın vay haline...Çünkü yanında ona yardım edecek kimse yoktur.