Gerçek mutluluk, yavaş yavaş, azar azar gelir ve bu bizim hayata bakış açımızla, çevremizle, çevremizdekilere karşı davranışımızla doğrudan doğruya ilgili ve orantılıdır. Mutluluk, birbirini tamamlayan ufak tefek şeylerin birikmesinden doğuyor.
Beni bin yerimden kırdılar, olsun yine kalkarım
Koynunda upuzun bir bahar gördüm, ayrılmam ki oradan
Pasaklı bir hastane odasında uyandığım sabahlar
Refakatçilerin çekingen ve yorgun sorularıydım
Sense bir iç savaş çıkarıyordun güldükçe
Omzunu bir daha, bir daha öperken