Aslında her fikir yansızdır, ya da öyle olmalıdır; ama insan onu can- landınr, alevlerini ve cinnetlerini yansıtır ona; saflığını yitinniş, inanca dönüştürülmüş fikir, zaman içindeki yerini alır, bir olay çehresine bürünür; Mantıktan sara hastalığına geçiş tamamlanmış olur...
Zaman sadece nesnelerden geçmez; insanın içinden geçer gerçekte. Emeklerinden, arzularından, sustuklarından geçer. Yarım kalmış ne varsa birikir içerde; acılaşır, bir kan pıhtısı gibi içten içe atar durur. Zehirli bir sabır olur.