Ayşe Ümran
@kitaphap
İstanbul
24 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yüz bin pişmanlıkla bir yalnızlık büyüttüm
Yine bir insanla çiçeklendim korulandım.
Reklam
Deniz kıyısına gidelim
Diyemedim
Ne söyleyecektim ki
Denizin yaşı yok, bak!
Evet, yok -dese-
Göklerin de yok
Rüyanın da
İnsanın var ama...
Ne söyleyecektim.
“Sevgisiz bir yalnızlığın
İlk sözü korkudur
İkincisi nefret.”
“Bireysel bilinç dışının ötesinde, bütün insanlığın evrensel hafızasını ifade eden kollektif bilinç dışından bahsetmiştir Psikiyatr Carl Gustav Jung. Kolektif bilinç dışının içerdiği semboller, ilkel kabilelerden modern dönem uygarlığına değin benzerdir ve bu semboller rüyalarda, sanat eserlerinde, masallarda, mitlerde ortaya çıkar. Yaşlı bilge, baştan çıkarıcı kadın, çocuk, anne, örümcek, canavar gibi.”
Ermişin BahçesiFelsefe
Ermiş’de okuduğumuz Orphalese kentindeki halkın kendisine son kez yönelttiği hayati sorularına tam da 12 yıl sonra aralarından ayrılırken hayati cevaplar veren El Mustafa, bir bilge, bir peygamber gibidir. Hüzünlüdür ayrılırken fakat hasreti büyüktür yıllar sonra yurduna dönecekken. Ermiş’in Bahçesi ise, El Mustafa’nın yurduna dönüşü ve onu kendisi gibi uzun yıllar özlemle beklemiş halkla kavuşmasıyla başlar. Daha sonra karşılamanın ardından kabuğuna çekilen El Mustafa’nın, dokuz müridiyle beraber aralarında geçen soru cevaplar, konuşmalar ve halkın arasına karıştığı zamanlarda halkın arayışlarına verdiği sıra dışı cevaplar ya da çarelerle devam eder. Bana kalırsa dikkatli okunursa Ermiş’in tadını aratmıyor kitap ama biraz daha emek istiyor. Bu kez sorular daha derin, cevaplar daha örtülü. Ben okurken El Mustafa’nın halinde, tasavvuftaki nefs mertebelerinin yedinci basamağı ve sonuncusu olan “nefs-i raziye”yi yani yeryüzünde olan biten her olayda, varlık aleminde olan biten her şeyde Hakkın yansımalarından başkasını görmeyen, iyi ve kötüyü birbirinden ayırmadan yekpare gören, varlık aleminde her şeyden razı insanı “insan-ı kamil”i yani “kamil insan”ı gördüm.