Üslup
En başta zorunlu olan, yaşamdır: üslup yaşa malıdır.
Üslup, her seferinde, senin kendinle ilgili bildirimde bulunmak istediğin çok belirgin bir kişi bakımından, sana, uygun olmalıdır.
Yazmaya kalkışmadan önce, şunu tam olarak bilmelidir: "Bunu söylüyor olsaydım, şöyle konuşurdum". Yazmak yalnızca bir benzetileme olmalıdır.
Yazar, kalemi kendisine sürekli başkaldıran kişidir.
Yazarın sürekli derdi, kalemini kendi denetimi altına almaktır bu dert ve onun doğurduğu çaba sürdükçe, kişinin yazarlığı da sürer; kalemini tümüyle kendi denetimine soktuğunda ise, yazarlığını da sona erdirmiş olur...
Yani: En iyi yazar, kalemine en az söz geçirebilen yazardır...
Yazar, en baştan, zamana aykırı düşen kişidir.
Yazma, ancak zaman içinde oluşan birşeydir, oysa yazar, baştan ve sonuna dek, zamansız olmak ister.
Demek ki yazar, en baştan, kendi kendisine aykırı düşmüş kişidir.