Elif
@kitapkarakteriolsam
“Ne denli zorlu bir işe girişmek istiyorum, ama aynı zamanda da ne denli boş şeylerden korkuyorum”
Gece, dünyayı gizler ama kâinatı ortaya çıkarır.
İnsan yaşadığı çevrenin ürünü... Çevren neye inanıyorsa sen de bir süre sonra farkında olmadan onlar gibi düşünüyorsun, inandığı şeye inanıyorsun. Bizi kısıtlayan inançlara sahibiz. Farkında bile olmadığımız zincirlerimiz, sınırlarımız var. Görünmeyen duvarlarımız var. Etrafımız bize kendi şeklini veriyor.
Oysa doğa alarm kullanmaz. İnsanoğlu da doğayla ilişkisini bozmamış olsaydı dengede, sağlıklı ve mutlu olacaktı. Şimdi de kendi bozduğu dengeleri yeniden sağlayabilmek için tekrar doğaya dönmeye çalışıyor.
Birinci Kural: Yaradanı hangi kelimelerle tanımladığımız, kendimizi nasıl gördüğümüze ayna tutar. Şayet Tanrı dendi mi öncelikle korkulacak, utanılacak bir varlık geliyorsa aklına, demek ki sen de korku ve utanç içindesin çoğunlukla. Yok eğer, Tanrı dendi mi evvela aşk, merhamet ve şefkat anlıyorsan, sende de bu vasıflardan bolca mevcut demektir.
Sayfa 51
