“Hayır.Asla, uykuya dalarken bile olsa artık beni hiçbir şey şaşırtamaz demeyeceğim böbürlenerek. Hayır. Bir yıl geçti, yeni bir yıl daha geçecek ve bu da geçen yıl gibi bir yığın sürprizle dolu olacak. Demek ki öğrenmeye boyun eğmek gerekiyormuş.”
Ülkemizi düşünün. Eğitim-Öğretim deriz ya hep, eğitim kısmı var mı gerçekten? Bir öğretim söz konusu, evet. Bilgiyi alıyoruz, işliyoruz. Ama doğru, ama yanlış. Ya eğitim? Evriliyor muyuz? Daha düzgün insanlar oluyor muyuz?
“Hiç kitabınız yok mu? dedim. “Burada kitap olmadan nasıl yaşıyorsunuz, diye sorabilir miyim? Doğruyu söylemek gerekirse kitaplarımı elimden alsalar çıldırırım.”