Ayaklarımızın altında bir zemin yok artık. Bir çatımızda. Gelecekte yok. Geçmişin izleriyse çoktan silinmeye başladı. Aşk, bize bu sonsuz boşlukta ev olacak tek şey.
Gözlerimizi içimizi gören birer aynaya dönüştürdük. Sonuçta gözlerimiz , ağzımızla inkar etmeye çalıştığımız şeyleri çoğu zaman hiç çekincesiz gözler önüne sürer hale geldi.