kitapmood
@kitapmood
𐱅𐰇𐰼𐰚
Ne mutlu Türk’üm diyene!
Muhasebe
Lisans
Konya
amasya, 3 Haziran
16 kütüphaneci puanı (Geçen ay: 14)
1459 okur puanıOcak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dikkat dikkat ortak incelemedir!!!·559 syf.·Alıntı
9/10
2026 55. kitabı
Selamlar 
Berk ortak okumamız ve ortak incelememiz.
Notre Dame'ın Kamburu üzerine konuşurken insan ister istemez önce taşları düşünmeye başlıyor. Çünkü bu kitapta asıl kahraman bazen insanlar değil, duvarlar. O katedral, sadece bir mekân değil; içine kapanmış hayatların yankı yaptığı bir boşluk gibi.
Victor Hugo burada güzelliği de çirkinliği de rahat bırakmıyor. Quasimodo’yu anlatırken acımayı değil, yüzleşmeyi dayatıyor. Esmeralda’yı okurken hayranlıkla birlikte tedirginlik de geliyor; çünkü onun etrafında dönen dünya pek masum değil. Karakterlerin hiçbiri “iyi” ya da “kötü” diye tek kelimeyle geçiştirilecek gibi değil. Herkes biraz kırık, biraz eksik, biraz da fazlasıyla insan.
Kitap ilerledikçe olaylardan çok hisler ağır basıyor. Birinin sevme biçimi diğerinin felaketi oluyor. Birinin inancı, diğerinin sonunu hazırlıyor. Hugo bunu anlatırken bağırmıyor; ama sessizliği rahatsız edici derecede güçlü. Okurken bazı sahnelerde durup düşünmek istiyorsun, çünkü cümleler sadece anlatmıyor, içine dokunuyor.
Ve en çarpıcı tarafı şu: Bu hikâye aslında “görünen” ile “gerçek” arasındaki uçurumu anlatıyor. En çirkin görünenin en saf kalbe sahip olması ya da en kutsal görünenin en karanlık niyetleri taşıması… Bu terslikler kitabın ruhunu oluşturuyor.
Bitirdiğinde aklında net bir kahraman kalmıyor. Ama garip bir ağırlık kalıyor. Sanki katedralin o taşları biraz da senin içine yerleşmiş gibi.
Laf aramızda bir şey belirtmek istiyoruz,konuyla alakalı
Victor Hugo öyle adres tarifi yapıyor ki
,Konya’dan kalkıp yürüyerek Norte dame kadetralini bulurum,o denli (dersin muhtar)
Hadi gittim ben
Berk ortak okumamız ve ortak incelememiz.
Notre Dame'ın Kamburu üzerine konuşurken insan ister istemez önce taşları düşünmeye başlıyor. Çünkü bu kitapta asıl kahraman bazen insanlar değil, duvarlar. O katedral, sadece bir mekân değil; içine kapanmış hayatların yankı yaptığı bir boşluk gibi.
Victor Hugo burada güzelliği de çirkinliği de rahat bırakmıyor. Quasimodo’yu anlatırken acımayı değil, yüzleşmeyi dayatıyor. Esmeralda’yı okurken hayranlıkla birlikte tedirginlik de geliyor; çünkü onun etrafında dönen dünya pek masum değil. Karakterlerin hiçbiri “iyi” ya da “kötü” diye tek kelimeyle geçiştirilecek gibi değil. Herkes biraz kırık, biraz eksik, biraz da fazlasıyla insan.
Kitap ilerledikçe olaylardan çok hisler ağır basıyor. Birinin sevme biçimi diğerinin felaketi oluyor. Birinin inancı, diğerinin sonunu hazırlıyor. Hugo bunu anlatırken bağırmıyor; ama sessizliği rahatsız edici derecede güçlü. Okurken bazı sahnelerde durup düşünmek istiyorsun, çünkü cümleler sadece anlatmıyor, içine dokunuyor.
Ve en çarpıcı tarafı şu: Bu hikâye aslında “görünen” ile “gerçek” arasındaki uçurumu anlatıyor. En çirkin görünenin en saf kalbe sahip olması ya da en kutsal görünenin en karanlık niyetleri taşıması… Bu terslikler kitabın ruhunu oluşturuyor.
Bitirdiğinde aklında net bir kahraman kalmıyor. Ama garip bir ağırlık kalıyor. Sanki katedralin o taşları biraz da senin içine yerleşmiş gibi.
Laf aramızda bir şey belirtmek istiyoruz,konuyla alakalı
Victor Hugo öyle adres tarifi yapıyor ki
,Konya’dan kalkıp yürüyerek Norte dame kadetralini bulurum,o denli (dersin muhtar)
Hadi gittim ben
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Oy verin söz yapacam ;)Alıntı
Ben başbakan olsam kitaplıklara önem veririm. Bir toplumun en büyük yerleşiminden küçük yerleşimine kadar her yerinde kitaplıklar varsa, halk kitap okuyorsa, o toplum her işine yetip artacak parayı bulabilir.Akıl uyanmayınca kafa çalışır mı?Kafa çalışmayınca para kazanılır mı?Aklı uyandıracak olan da kitap,kitaplık…
Sayfa 56 - Literatür
Yoooohhh artık,ahhhahahahahahAlıntı
Kayığa binmek de günahtır;çünkü vapur da kayıkta gavur buluşudur.
Sayfa 43 - Literatür