Amerika'daki tarım çalışanı göçmenlerin ve onların haklarını arama yolundaki hayatlarını anlatan muhteşem kitap.
"Kapının önündeki toprağı tanımadan yaşamak nasıl olucak acaba?"
Göç ederken akıllardaki bu soru o kadar anlamlı ki. İstiklâl Marşı'nda da olduğu gibi; "Bastığın yerleri “toprak” diyerek geçme, tanı," insanın kendi toprağı gibisi var mı?
Babaannem küçükken anlatırdı: pamuk toplamaya gittiklerini, kaç kilo topladığını, nereye yattıklarını, o zaman gözümde canlandırmaya çalışırdım şimdi kaç yıl sonra kitabı okurken Joad ailesinin kendi tarlalarında çalışmalarını hayal ederek okudum.
Joad ailesi kendi topraklarına dönebilecek mi?
Bir anne insan yaşamı için neleri feda edebilir?
Mutlaka okunması gereken kitaplardan bir tanesi.