GüvenmekDuygu ve Düşünce
Bir insanın sana güvenmesi çok özel bir duygu. Ve bu duyguyu kazanması ne kadar zorsa kaybetmesi de bir o kadar kolay. Bu tıpkı kumdan kale yapmak gibi. Kalenin bir bütün halinde kalması için çok çabalarken bir dalganın gelip kaleyi yerle bir etmesi çok kısa bir an sürer ancak o kısa an belkide senin dakikalarına, saatlerine eşdeğerdi.
Ben içimdeki güven duygusunu bir çiçek gibi yavaş yavaş büyüttüm ancak kulağımda çınlayan kahkaha sesi sinsi bir el gibi büyüttüğüm çiçeğin üzerine saldırdı ve yapraklarını yoldu. Şimdi gelmiş, ne kadar çirkin bu çiçek diye yakınıyor bu sinsi elin sahibi. Suçlu ben oluyorum yani. Suçumsa çiçeği büyütmek. Neden büyüttüğümü sorguluyor ve benden özür bekliyor. Bense sevgi ile büyüttüğüm çiçeğin yolunan yapraklarının üzerine birkaç damla yaş akıtmak dışında hiçbir şey yapamıyorum. Çevredekilerin bakışları üstümde, sözleri kulaklarımda, kahkahaları beynimin içinde. Gözlerimin önü bulanık ama karşımda dikilen ve yaptığı şeyin enkazına bakan kişinin orada olduğunu kestirebiliyorum. Umarım hayatının sonuna kadar orada kalırsın. Umarım seni bir daha görmem. Umarım hafızam gözlerini bile siler aklımdan. Öyle bir unutmak istiyorum ki seni, bir gün otobüs beklerken durakta karşılaşalım. Aynı otobüse binelim, aynı durakta inelim hatta aynı yere gidelim. Sen beni hatırla ama ben seni hiç hatırlamayayım. Dik bakışlarına karşı "Merhaba" sözünü işit ve farkındalığın ile kaç oradan.
Umarım bir gün kalbimi kırdığını anlarsın. Kendi çatlaklarını benim dağılan parçalarım ile kıyaslamaz, gerçekten beni anlarsın. Belki o zaman karşı karşıya tekrar geliriz. Gerçi hala gelme şansımız var ama, artık seninle konuşurken ruhumu saran o neşe ve sevinç nerede, kiminle olur da gözlerine nasıl bakarım bilmem. Dinler miyim, dinlemek ister miyim? Umarım ikimiz de bir
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
NEDEN MUSTAFA
Kitabın konusu ve genel gidişatı bana oldukça etkileyici geldi. Güzel planlanmış bir kurguydu ve planlanan şey okuyucuya geçirilmişti. Beğenmediğim ufak tefek şeyler var. Mesela Devin karakterinin anneliği ve Demir ile arasındaki ilişki. Bunlar güzel işlenememiş gibi geldi. Sonu ile ikinci kitabı heyecanla beklemeye başladım.
SPOİLER
Mustafa sen benim kanayan yaramsın. O kadar üzdün ki beni. Hem yaptıklarınla, hem geçmişinle hem de ifade verirken takındığın o masum, kırılgan halin. Keşke bu yolu seçmeseydin Mustafa.
Sevde sana hiçbir sözüm yok. Umarım yakın zaman içerisinde yakalanır ve akıl hastanesine kapatılırsın. Devin iyi bir anne değil ne demek? Tamam çocuğunu ihmal ettiği zamanlar oluyor ama bu yaptığın sapkınlığı hafifletmiyor.
Levent sende geber lütfen.
Hangi kafayla yazılmış bilmiyorum ama yazılmış. Ya kadın çok zeki madem niye biz bunu görmüyoruz? Sadece cilve yapıp durdu. Hikaye neredeyse yok, sadece başında bir olay sonunda bir olay ve bitti. Gerisinde hikayeye hiçbir katkısı olmayan boş olaylar dizisi.
Ölen Birisinden Sonraki O Boşluk HissiHayata Dair
Öylece yürüyorum sokakta, tıpkı diğer insanlar gibi. Ya da öylece duruyorum, tıpkı evimin her köşesi gibi. İşte o anda aklıma geliyor. Tam olarak aklıma neyin geldiğini anlamıyorum ilk ancak sonrasında saate kayan gözlerimin eşliğinde anılar zihnimin her köşesine doluşuyor ve yaramaz bir kedi gibi her yeri dağıtıyor. Telefonun çalması gerek ama çalmıyor. Saat tam o saat ama o aramıyor. İçimdeki o yetim duyguların yanına bir de üzüntü ekleniyor. Çok değil bundan biraz zaman önce ,henüz nefes aldığı zamanlarda, o da aynısını yaşıyordu. Uzun zamandır göremediği o adamın telefonunu bekliyordu, sonra beraber konuşuyorlardı. Konuşmaları sadece ikisinin anlayacağı cinsten, güven verecek şekildeydi.
İnanır mısınız, aralarında sadece 1 yıl var. Sadece o, adamdan 1 yıl sonra olsa da 2 hafta erken öldü. O iki çocuk tam babalarının ölüm yıl dönümü yaklaştığı vakit bu sefer de annelerini kaybetti. Üstelik öyle uzaktalardı ki annelerine, telefondan görebildiler sadece.
Sessiz, sakin bir insandı. Kırılsa bile karşısındakini kırmaz hep kendi içine atardı. Hiç kimseye bir kötülüğü yoktu. Hiç kimseye bir kötülüğü yoktu ama bütün zorlu imtihanları yaşamıştı. En sonunda belki bir ödüldü onun için ölüm.
Tanıdığım veya tanımadığım her insan ağlıyor, Allah seni cennetine koysun zaten sen cennete gitmezsen biz nasıl gideriz, diye yakarıyordu. Ben, Allah mekanını cennet etsin cümlesinin gerçekten anlamını ilk defa böyle anladım. Giden en yakınımdan olunca en iyisini istermişim, öğrenmiş oldum.
Fotoğrafını gördüğüm zaman asla anlamlandıramadığım duygular ile sarsılıyorum. Umursamıyor gibi gözüküyorum ama aniden aklıma gelen şu sıralar sadece sensin. Keşke sen olmasaydın. Telefonum gene çalsa, ben gene sana şakalar yapsam. Kimse sen gibi değil. Onu çok iyi anladım. Gitmişsin gibi değil ama