Bozkurtlar'ı okurken günlerce aç kaldım, tavşan avlamaya dağlara çıktım, otağımda çocuklarım öldü açlıktan. Savaşanlarla ben de er meydanındaydım. Şehit olanlarla yasa boğuldum. Ama hep gurur duydum. Almıla'ya hayran oldum. Aşkı içimi yaktı. Kürşad'la delirdim coştum, yiğitçe savaştım. Duygudan duyguya sürüklendim. Çinli zavallılara gülüp geçtim, yeri geldi kin doldum. Her sayfada ayrı gururluydum. Her sayfada minnet duydum atalarıma.
Herkese duygudan duyguya geçeceğiniz, gururdan göğsünüzün kabaracağı bu tarih kokan kitabı tavsiye ediyorum. Kitabın kalınlığına aldırmayın, akıp gidecek buna emin olun!
Ancak hayat dediğin nedir ki? Anlaşılmaz bir sır. Kurduğumuz düzen hep öyle sürüp gidecek sanırız. Birden ip kopar, ışık söner, her şey darmadağın olur.