#memduhşevketesendal
#ayaşlıilekiracıları
1930 larin Ankarasin da dokuz katlı bir pansiyonda ki karakterlerin üzerinden o günkü topluma aynalik eden bir kitaptır. Kitabın anlatıcısı bir banka memurudur,bu kiracilarla birlikte yaşarken onlarla hayatının kesiştiği bölümlerde duygularını kendisini tanıyoruz,tanırken de diğer kişilikleri görüyoruz.her türlü ekonomik sınıfsal insanın aynı apartmanın banyo,tuvalet ve mutfağını ortak kullanması zorunluluğu gibi yaşantılarında da iliskide bulunma zorunluluğundan doğan zorlantilari gözümüze sokuyor adeta. fabrikatör sahibinden hizmetçiye kadar bir yelpazede kumar tutkunlarıni, dedikoducularive eşini aldatanlari ve daha birçok görgüsüz görgülü yozlaşmış kişiliklere tanık oluyoruz. Dönemi kadınlarin düşünce tarzlarını kimi zaman sigliklarina sinir olarak okuyup,bazen de kadın erkek ilişkilerinde ne kadar eşitlikçi davranabildiklerine sasirak okudum.Erkeklerin sessiz kalmalarına,göz yummalarina,etliye sütlüye karismayayim huzurum bozulmasincilara ayrıca tepki veriyorsunuz.Memur olan anlaticimizin kendisini evlendirmek isteyen doktor arkadaşı var, aralarında geçen dialoglardan evlenmek,evlilik ve nasıl bir eş isterim gibi konular aktarılmış,bir erkeğin bakış açısıyla son derece nazik,dürüst bir bakış açısıyla anlatılırken diğer yozluklarin kötü diyebileceğimiz sığ,yalan,dolan,kalleşllik yapılan durumlarla böylelikle de doğruyu olması gerekeni gösterirken yazar uzlaşı sağlamış.,Bir köy ağası olan İbrahim Efendi'nin bu apartmanında anlayacağınız yok yok.Tam anlamıyla da memleketimden insan manzaraları diyebileceğimiz,sakin,duru ve akıcı bir kitap.Yazarimiz ayrıca diplomat, büyük elçilik yaptığından olsa gerek insanları gozlemleme ve aktarma daki becerisi onu Türk edebiyatının durum olay örgüsü kurmadaki basarisini da ortaya koymuş