Merve
@kitapsever_biri
Kurumuş güller gibi kurumuş ömrümüzde duygular. Tohumları; yeniden çiçek olup açmayı bekliyorlar.
Zira dünya tarihinin zor kullanmaya yeltenen davetsiz misafirlere tahammülü yoktur, o kendi kahramanlarını kendisi seçer ve ne denli bezdirici bir sırnaşıklık gösterirlerse göstersinler çağrılmamış olanları acımasızca geri çevirir; yazgının tekerlerini yuvarlaya yuvarlaya hareket eden arabasından bir kez paldır küldür düşenler bir daha aradaki farkı kapatıp ona yetişemez.
İnsanların en zayıf tarafları sormadan, araştırmadan, düşünmeden, kafalarını patlatmadan inanmak hususundaki hayret verici temayülleridir.
Sayfa 203
Hayat herhalde bir katakulli değildi. Ama neydi? Bu hayatın bir manası olmak icap ederdi. İnsan dünyaya sadece yemek, içmek, koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı. Lakin tembelliğe alışmış olan kafası bunu bulamıyor, bulmak için uğraşmaya üşeniyor, yanlış ve bayağı olduğunu sezdiği şeyleri de kabul edemediği için selameti firarda buluyordu...
Sayfa 191
"Ah, çocuklar, sevgili dostlarım, yaşamdan korkmayın! İyi ve doğru bir şey yaptığın zaman yaşamak ne kadar güzeldir!"
Sayfa 1071
"...insan sık sık güzel ve iyi olanla alay eder; düşüncesizlikten gelir bu..."
Sayfa 1070
