Zeynep
@kitapseverbulut
Şu anda okuduğu kitaplar
Bayıldım. Uzun zamandır bu kadar kaliteli bir distopya okumamıştım. 900 sayfanın tek bir sayfasında bile sıkılmadım. Bu kitap bana birbirinden farklı hayatların; salgın hastalık, sömürgecilik, despotizm gibi dünya tarihini şekillendiren olgularla nasıl aynı umutsuz noktalara evrilebileceğini; yalnızlığın, hüznün ve sevginin nasıl zamandan ve mekandan bağımsız olduğunu gösterdi.
Reklam
Şu ana kadar okuduğum en üzücü kitaplardan biriydi, boğazımda bir düğüm bıraktı. Her sayfa hayal kırıklıklarıyla, çaresizliklerle, söylenmemiş sözlerle doluydu. Aldatılan bir kadın, aldatan bir adam, bir aşk, bir nefret, bir vazgeçme ve vazgeçilme durumu ve çok daha fazlasıydı Kocanın Güzelliği.
#kitapyorumu
“Ivan gülerek, ama yalnızca bir kez, şöyle diyor: Beni yerleştirdiğin yerde soluk alamam, lütfen o denli yükseklere koyma beni, kimseyi havanın inceldiği yerlere taşıma, benden sana bir öğüt olsun bu, sonrası için bundan ders al! Şöyle demedim: Ama senden sonra kimi yücelteceğim ki? Herhalde senden sonra benim... düşünmüyorsundur! Ben hâlâ her şeyi senin için öğrenmeyi yeğliyorum. Başka hiç kimse için değil.”
•••
Savaş sonrası feminizm akımının öncülerinden biri olan Bachmann yapıtlarında çoğunlukla erkeğin baskısı altında kalan ve erkeğin baskın olduğu ilişkiler yaşayan kadın figürleri baş karakter olarak karşımıza çıkarır. Bachmann’ın 1971 yılında yayımlanan ve bir proto-feminist klasik olarak gösterilen Malina adlı romanı da okuyucuya başta obsesif kişilik bozukluğu olmak üzere birçok farklı psikolojik olguları, sosyolojik ve feminist olguları detaylı bir şekilde sunar. Romanın merkezinde yer alan ve adını bilmediğimiz kadın karakter yaşadığı her şeyi birebir aracısız bir şekilde okuyucuya aktaran bir rol üstlenir. Bu gizemli baş karakterimiz, romanın hem reflektör figürü hem de baş kişisidir. Roman; savaş eleştirisi, çocukluk anıları, günlük hayatta ırkçılığın etkileri, kadının baskı altında yaşaması, savaş sonrası toplum durumu ve kadın erkek arasındaki ilişki gibi birçok konuyu kapsar. Yine de kitapta asıl baskın olan anlatım obsesif bir kişinin ruh durumu ve ruh durumunda yaşadığı çalkantılardır. Bu nedenle, kitabın her sayfasında yoğun bir histerik ruh hali hissetmemek mümkün değildir. Kitap incelememi kendi düşüncelerimle bitirmem gerekirse, Malina’yı okumanın benim için oldukça farklı ve yoğun bir deneyim olduğunu söyleyebilirim. Son zamanlarda hiçbir kitabı okurken Malina’yı okurkenki hissettiğim yoğun duyguları hissettiğimi hatırlamıyorum. Bu
“...şimdi yaşasaydı yirmi beşinde olacaktı ama ölmüş olduğuna göre artık daima yirmi üç yaşında olacak, bu onun yazgısının değişmez kavisi, sıfırdan yirmi üçe, anne babasının daha uzun yaşam kavislerinin içlerinden geçip onları aşmak yerine, aralarında sıkışıp kalmış küçük bir eğri.”
•••
Ağır Ölüm, kitapçıda gezerken yeni çıkanlar bölümüne bakarken gözüme ilk çarpan kitaplardan biriydi. Okumaya başladığımda kitaba dair belli bir beklentim yoktu ve sadece heyecanla okumak istiyordum. Fakat beklentilerimin çok üstünde bir okuma yapmış oldum, adeta bir dizi izler gibi hiç durmadan okudum kitabı ki bu uzun süredir yaptığım bir şey değildi, genelde kitapları yavaş yavaş okumayı tercih ederim. Ancak Ağır Ölüm’ü okurken elimden bırakmak istemedim ve bir bölüm daha diye diye kitabı bitirdim. Kitabı bu kadar övdüğüme göre konusundan da bahsedeyim; birbirinden farklı hayatlarıyla, küllenmiş ilişkileriyle, tazeleyici umutlarıyla ve orta yaş buhranlarıyla geçmişten süregelen arkadaşlıklarıyla 12 kişinin buluştuğu bir Şükran günü yemeğini anlatıyor kitap. Ve sarkastik biçimde bu Şükran yemeğinde buluşan arkadaşların kaderleriyle ilgili son sözü söyleyen bir Tanrı da var bu yemekte. Nancy Huston bu eşsiz karakterleriyle gündelikmiş gibi görünen sohbetlerin ardına gizlenen sırları ve derin yaraları ince ince işleyip okuyucunun gözlemleme yeteneğine bırakmış. Aynı zamanda dile getirilemeyen korkuları dile getirme görevini de Tanrı’ya bırakmış. Kısacası yazar, Ağır Ölüm’de çağımızın trajedilerini “Son Akşam Yemeği” tablosu alegorisiyle bir insanlık komedisi biçiminde eşsiz bir şekilde anlatmış.
“Bugün annem öldü. Belki de dün, bilmiyorum.” Tarihte bugüne kadar yazılmış en iyi kitaplardan biri, belki de en iyisi.
Reklam