Kitap o kadar iyiydi ki karakterleri ayrı ayrı benimsedim, ailem olmuşlardı adeta. Bu nedenle bitince de içim bir buruk, gözlerim yaşlı kaldı ama işte her şeyin bir sonu vardır. Tabi ikinci bir kitabı var en azından onu alana kadar diyelim. Romana geçecek olursam.
Kvothe o kadar eşsiz ki okuduğum en azimli, en zeki karakter. Hayran kalmamak elde değil doğrusu. Ondan çok fazla şey öğrendim: sorunlar karşısında yılmamayı, herkesin hata yapabileceği, kendime yaslanmam gerektiği gibi sayamayacağım bir çok şey. Sonuç olarak diyeceğim o ki düşünmeden okuyun. Bu nadide eseri okurken kendinizi unutacak sadece Kvotheyi yaşayacaksınız.