Rezan Farqîn
@kitapsizadam
Yasaklanmış bir ülkedir gözlerin,
Geçit vermez yerleşik sevdalara
Güneşe Sevdalı Çocuklar
Helbest u Şiir
Farqîn Kürdistan Eyaleti
AMED, 13 Aralık 1986
37 okur puanı
Ağustos 2021 tarihinde katıldı
"Kürt kadını, tarih boyunca inkâr ve baskı karşısında yaşamı sırtlayan en büyük güç olmuştur. O, yalnızca bir anne ya da emekçi değil; aynı zamanda toplumun vicdanı, direnişin ruhu ve özgürlüğün taşıyıcısıdır.
Binlerce yıllık erkek egemenliğine ve sömürgeci anlayışlara karşı gösterdiği duruşla, yaşamı yeniden inşa eden iradeyi temsil eder. Kürt kadınının mücadelesi, yalnızca kendi özgürlüğü için değil, bütün halkların onurlu ve demokratik bir yaşam özlemi içindir.
Fedakârlığıyla toprağı bereketlendiren, emeğiyle toplumu ayakta tutan, direnişiyle geleceği aydınlatan Kürt kadını; özgür yaşamın ve demokratik toplumun temel gücüdür. Bir toplumun özgürlüğü, kadının özgürlük düzeyiyle ölçülür. Bu nedenle Kürt kadını, yaşamı yeniden var etmenin, umudun ve hakikatin sembolüdür."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ölürsen beni hatırla,
Bir dağın yamacında üşüyen çocuk olarak.
Ayakkabısının dili yırtılmış,
Dizlerinde toz, avuçlarında taş izi kalan çocuk olarak.
Ölürsen beni hatırla,
Sokak lambalarının altında büyüyen,
Karanlığı erkenden tanıyan,
Ama yine de sabaha inanmaktan vazgeçmeyen çocuk olarak.
Biz güneyin çocuklarıyız,
Rüzgârı sert eser ovalarımızın.
Kış uzun sürer bazı evlerde,
Bazı sofralarda ekmek bile misafir olur.
Biz güneyin çocuklarıyız,
Dağları biliriz, nehirleri biliriz.
Sessiz kalmış türküleri,
Yarım kalmış hikâyeleri biliriz.
Bir gün okul yolunda,
Bir gün tarlada güneş altında,
Bir gün çatısı akan bir evde,
Hayatı erkenden öğreniriz.
Bize sorarsanız dünya nedir diye,
Bir tarafı oyuncak dolu vitrin,
Bir tarafı boş cepler deriz.
Bir tarafı kahkaha,
Bir tarafı bekleyiş deriz.
Ben seni bir mevsimlik sevmedim.
Bir bahar çiçeği gibi açıp solasın diye koymadım yüreğime.
Dağların sabrıyla sevdim seni,
Dicle'nin akışı gibi,
Rüzgârın taşlara işlediği inat gibi.
Adını bir kere söyledim mi,
Bin yıllık bir türkü dolaşır içimde.
Gözlerin değdi mi gözlerime,
Karanlık gecelerin üstüne güneş doğar.
Sen bilmezsin belki,
Ama ben seni yalnız gülerken değil,
Kederin omuzlarına çöktüğünde de sevdim.
Ne uzak yollar korkuttu beni,
Ne ayrılık.
Ne de insanların dilindeki yalanlar...
Çünkü sevda dediğin,
Bir gönülden ötekine kurulan köprü değil sadece;
Ateşten geçmek,
Sabırla beklemek,
Yıkılsan da vazgeçmemektir.
Ben sana söz vermedim,
Çünkü sözler bazen unutulur.
Ben seni yüreğime yazdım.
Yürek unutmaz.
Takvimler değişir,
Yıllar geçer,
Saçlara ak düşer,
Dur gitme Kürt kızı
Gece sensiz çok soğuk olur
Dağlar bile adını sayıklar
Ben susarım, yüreğim konuşur
Dur gitme Kürt kızı
Saçlarına düşmüş ay ışığı
Bir bakışın ömrüme bedel
Sensizliğin adı ayrılık acısı
Sen gidince sokaklar yetim
Türküler yarım kalıyor
Bir stran gibi içimde
Adın durmadan yanıyor
Dur gitme Kürt kızı
Ben seni sevmeyi kader bildim
Ellerin ellerime değince
Dünyayı unutup sana yenildim
Şimdi rüzgâr seni soruyor
Dicle susmuş, geceler yorgun
Ben hâlâ aynı yerdeyim
Kalbimde bitmeyen bir sevdanın yangınıyla vuruldum
Dur gitme Kürt kızı…
Bir ömürlük hasret bırakma bana
Çünkü sen gidersen
Ben biraz daha eksilirim dünyada…
Allah’ım…
İçimde susturamadığım bir sızı var.
Geceleri omuzlarıma çöken ağırlığı, kalbimdeki korkuyu, kemiklerime işleyen acıyı yalnız Sen biliyorsun.
Ben bazen ağlamak istiyorum ama gözyaşım bile çıkmıyor.
İçimde biriken keder dilime gelmiyor, nefesim daralıyor, yüreğim yoruluyor.
Ey merhameti sonsuz Rabbim…
Beni sensiz bırakma.
Kalbime şifa ver Allah’ım.
Damarlarıma huzur indir.
Göğsümdeki sıkışmayı ferahlığa çevir.
Acılarımı hafiflet, uykularımı huzurlu eyle.
Kemiklerimde dolaşan ağrıyı rahmetinle dindir.
Ben güçsüzüm Allah’ım…
Sen ise her şeye kadirsin.
Yorgun kalbime sabır ver.
Kırılmış ruhuma umut ver.
Kimsenin görmediği iç yaralarımı Sen görüyorsun Allah’ım.
İnsanlara anlatamadığım her şeyi Sana bırakıyorum.
Çünkü Sen kulunu en iyi bilensin.
Ben bazen kendi içimde kayboluyorum…
Ama Sen beni karanlıkta bile unutmazsın.
Allah’ım…
Beni korkularımla baş başa bırakma.
Kalbime kötü düşünceler değil, huzur doldur.
Geceleri başımı yastığa koyduğumda içime sakinlik ver.
Sabaha umutla uyanmayı nasip et.
Yaralı ruhumu kendi nurunla sar.