Kitaptan Eserler
@kitaptaneserler
Sadece alıntı değil, bir hikâye biriktiriyoruz.
Ruh hâline göre bir cümle mutlaka vardır. Bi uğrayın:)
instagram.com/kitaptaneserler
Öğretmen
311 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitabı okurken, kendi içinin karanlık köşelerinde yankılanan bir sesle karşılaşıyorsun. Dazai’nin anlattığı şey bir hikaye değil; yaşamanın ağırlığıyla ezilmiş bir ruhun sessiz çığlığı.
Karakterimiz Yozo, hayatı boyunca insanlara karşı derin bir yabancılık hissi taşır. Herkese uyum sağlıyormuş gibi yapar ama aslında kimseyle aynı dünyada değildir. Kalabalıkların içinde bile yalnız kalır.
Hayattan zevk alamamanın, yaşamakla sadece yaşıyor gibi görünmenin o ince çizgisi…
Yozo’nun intiharı bir son değil; aslında çoktan tükenmiş bir hayatın son cümlesi gibi...
Kitapta yer yer kendimizden izler, benzer duygular ya da yaşantılar bulsak da genel olarak oldukça karanlık ve kasvetli bir atmosfer hakim. Ama belki de en üzücü yanı, anlatılanların yalnızca kurgu ile sınırlı olmaması...
Tüm bu ağırlığın içinde şunu hatırlamak gerekir:
Yaşam ne kadar zor olursa olsun, güzelliklerini görebilmek ve mutlu bir hayat için küçük de olsa tutunacak sebepler bulmak önemlidir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·424 syf.··
Beğendi
·2024 9. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 21 Ağustos 2024 16:03
Hayatta her zaman mutlu olmak isteriz, hayaller kurarız, planlar yaparız, her zaman var olacakmış gibi yaşarız. Oysa elimizde olmayan sebeplerde vardır ölüm gibi...
Aslında her şey daha yeni başlıyordu, mutlu bir gelecek Nehir ve Deniz'i bekliyordu ta ki o korkunç kazaya kadar...
Aynı kazayı Nehir yaralı atlatıyorken, Deniz o kadar şanslı olamıyor. Sevdiğini kaybetmenin acısı, üzüntüsü, psikolojisi güzel kaleme alınmış. Bu psikolojinin üzerine bir de organ nakli için Nehir'in karar vermesi isteniyor.
Kitabın organ nakli için bilgi vermesi, bilginin yanında konuya dair ilgiyi, merakı ve duyarlılığı arttırıyor. Acı tazeyken verilmesi zor bir kararın, diğer insanların yaşamasına umut olması ve o duygunun bize aktarılması çok iyi işlenmiş.
Deniz'in kalbiyle yeniden hayat bulan Arda, Nehir ve ailesine de yeniden hayat vermiş oluyor bir yerde. Empati yaptığımızda Arda'da bir Deniz bulmalarını anlayabiliyoruz ama bana çok da doğru gelmiyor. Sevdiğimiz birini kaybettikten sonra yaşama tekrar tutanabilmek için kendimizi avutma şeklidir belki de... Ama gerçek şu ki kimsenin yeri bir başkasıyla doldurulamaz, yaşanılan anılar ve var olan hisler bir olamaz... Bu kısımları okurken karmaşık duygular hissettiyor kitap...
Kitabın etkileyen bir yanı ise Nehir'in babasının yaptığı konuşma... Ben de Nehir gibi düşünürdüm, benzer durumlar olduğunda da aynı yorumu yapardım. Ama olaylara sadece kendi bakış açımızla bakıyoruz çoğu zaman. Ne düşünürsek düşünelim, kararımız değişmeyecek dahi olsa, karşımızdaki kişinin düşüncelerini dinlememiz gerektiğini bir kez daha hatırlattı bu konuşma bana :)
Hayatın ne getireceği belli değil, bir saniye sonrasını bilemiyorken bu hayatı mutlu bir şekilde yaşayın:) Sevdiklerimizin kıymetini bilelim, iyi
Hayatından mennun olmayan ve hayatını intihar ederek sonlandırmaya karar veren Nora, kendini yaşam ile ölüm arasında olan bir kütüphane de buluyor. Kütüphanedeki var olan her kitap, Nora’nın farklı bir hayatına açılıyor. Her hayat, farklı tercihler doğrultusunda şekillenir. Küçük tercihler bile hayatımızda büyük anlamlara sebep olabilir. Nora da kitaplar sayesinde hangi tercihinde nasıl bir hayat yaşadığını görmektedir.
Çoğu insan imkanı olsa geleceğini görmek ister, ben geleceğimi görmek isteyenlerden değilim, ne olacaksa o an da olsun isterim. İleride yaşanılacak olayların kesinliğini bilmek bence kötü bir şey, hayatımızda güzel şeyler olduğu kadar olumsuz olaylarda yaşanıyor ve bu olayların kesinliğini bilerek yaşamak bana korkunç geliyor. Ancak kitabı okurken ister istemez “böyle yapsaydım ya da böyle yapmasaydım ne olurdu?” diye düşünüp o hayatı görme isteği oluşuyor. Ama biliyoruz ki bu bizim hayatımız ve olumlu olumsuz yaşadığımız her olay, her tercih; bizim biz olmamızı sağlayan etmenler. “Farklı tercihler yapsaydım ne olurdu” da kalmak yerine bundan sonraki tercihlerimize odaklanalım, her gün karşımıza farklı ihtimaller çıkıyor; belki iyi, belki kötü ama seçmediğimiz tercih, seçtiğimizden iyi olacak diye bir şey de yok. Mennun olabileceğimizi düşündüğümüz hayatta da işlerimizin rast gitmediği, mutlu olamadığımız dönemler olabilir, ya da şu an ki yaşantımızdan çok çok kötü de olabilir. Çünkü mükemmel bir hayatın olması mümkün değil. Her tercih, bir vazgeçiştir demişler ne de olsa... Her ne olursa olsun bu hayat bizim hayatımız. Hayat keşkelerle ve mutsuzlukla yaşamak için çok kısa, bazı şeylerin kıymetini kaybedince anlamayalım. Sevin, sevilin ve umudunuzu kaybetmeyin… İyi okumalar :)
Farklı kültürlerde yetişen iki kişinin hayatını birleştirmesini okuyoruz…
Piraye İstanbul’da yetişmiş Diş Fakültesi öğrencisi. Haşim ise Diyarbakır'da büyümüş öğrenimi için İstanbul’a gelen karakterimiz.
Evlilik sürecine girmeden kimseyi net tanıyamazsın derler büyüklerimiz. Haşim sayesinde bir kez daha tanık oluyoruz bu duruma. Piraye'yi evliliğe ikna edene kadar ondan sevgisini esirgemeyen, her problemi ortak bir karar sonucu çözüme kavuşturacağına söz veren bir beyefendi, ta ki ailesinin yanına Diyarbakır’a gelene kadar...
Ailesi ise geleneklerine bağlı, her konuda kendilerini söz sahibi gören ve tabi ki kız torunları olmasına rağmen erkek torun diye diretmeleri sonucunda Piraye’nin üzerine kuma getiren bir aile…
Kitabı okurken ben çok sorguladım, bir insan seviyorsa sevgisine böyle mi sahip çıkar diye. Haşim sevgisine sahip çıkamadı, ailesine karşı savaşamadı. Bir insan bir yabancının başarısını bile tebrik edebiliyorken, Haşim karısının başarısını bile kıskandı, onun hastalarıyla ilişkisini farklı yorumladı. Kitabın sonu üzücü gibi dursa da yaşattıklarının bedeli ödenmiş oldu bence. Piraye yapılması gerekeni yaptı.
Sevmek değil, sevgiye sahip çıkmak ve sadık kalabilmek mühim olan. Sevgiyle kalın:)
İnsan bazı şeyleri birebir yaşamadıkça o olayın insana uyandırdığı hissiyatları tam olarak anlayamaz. Yaşadığımız Covid, kitap için bir fragman. Bizler de Granser’in torunlarına anlattığı olaylara birebir aynısı olmasa da şahit olduk. İnsanların ölüm korkusundan sadece kendini düşünmesi, hastalığı taşıyanlara hiçbir tedavinin olmaması, gözlerinin önünde sevdiklerini kaybeden onca insanın elinden hiçbir şey gelmemesi…
Salgın çok kısa süre içerisinde bulaşıp çok kısa sürede öldürüyor. Sayılı şanslı kişi salgından etkilenmiyor. Ana karakterimiz Granser de bunlardan biri. Kendisi Kızıl Veba döneminden önceki hayatı ve Kızıl Veba dönemini torunlarına anlatıyor. Ancak Kızıl Veba’dan sonra hayatta olanları, ilkel yaşam bekliyor. İçinde bulundukları ilkel koşullarda büyüyen çocuklara ise Granser’in anlattıkları boş muhabbet geliyor, uydurduğunu düşünüyorlar.
Kitabı okurken torunların büyükbabalarına inanmamaları ve onunla alay etmelerine üzüldüm ama bu da yaban hayatın içinde büyüyen çocukların duygudan bile yoksun olduklarını çok güzel aktarıyor.
Geçmişte bir benzerini yaşadığımız, gelecekte daha kötüsünü yaşamayacağımız anlamına gelmiyor. O nedenle sağlığımızın ve sevdiklerimizin kıymetini bilelim. İyi okumalar :)
