Kitapyorumu.n
@kitapyorumu_n
Yazdığınız kitaplarla ve diğer sosyal medya hesaplarınızla ilgilenmiyorum. Lüten bunlarla ilgili ısrarcı mesajlar atmayınız. Teşekkürler.
Türkolog/Öğretmen
Ege Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü
İzmir, 17 Ağustos 1983
147 okur puanıEkim 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dikkat! Romanla ilgili ipucu(spoiler) içerir.Roman
13-14 yaş ve üzerine hitap edebilecek bir kitap. Gençlik kitabı ödülleri almış ama yetişkin okuyucu da sevebilir. Hatta bazı ince anlamları yetişkin okuyucu daha iyi anlar. Olaylar şöyle: İnsanların hayatlarındaki olumsuzluklardan kaçmaları için Zaman Kutusu diye bir şey satılmaya başlanır. İçine giren insan için zaman donmaktadır. Ülkedeki ekonomik krizden etkilenmemek için insanlar bu kutuları alıp içine girerler. Kutunun kullanımı gittikçe yaygınlaşır ve bir kişi dışında ülkedeki herkes kendini Zaman Kutusu'na kapatır. Ülkede insan kalmayınca her tarafı otlar bürür, şehirde vahşi hayvanlar dolaşmaya başlar. Birkaç çocuk ise bir şekilde kutudan çıkmayı başarmışlardır. Kutuyu kullanmayan tek insan olan Grace, çocukları toplayıp onlara çok eski bir hikâye anlatır. Bu hikâye kutunun kökeniyle ilgilidir. Biz romanın çoğunda bu hikâyeyi okuruz. Çok eski bu hikâyeye göre tüm dünyayı fetheden Kral Dimon, öksüz kızı Obsidiana ölümsüzlüğe ulaşsın diye onu, kendisine cüceler tarafından verilen Zaman Sandığı'na koyar. Cam kapaklı bu sandığa giren kişi için zaman donmaktadır. Prenses Obsidiana her yılın çoğu zamanını sandıkta geçirir. Bazı günler kapak açılır, prenses sandıktan çıkar ve günlük hayatına devam eder. Bu sandık ülkedeki bazı olumsuzlukların da başlamasına neden olur(bunlar romanda anlatılmaktadır, ben burada birçok olayı geçiyorum). Obsidiana da ülkenin başına gelenlerden hiç haberi olmamasına rağmen bu şekilde yaşamaktan memnun değildir ama kral ve adamları onu sık sık sandığa kapatır. Bir süre sonra Obsidiana'nın sandıktayken Tanrı'nın yanına gittiği söylentisi halk arasında yayılır. Halk ona kutsal güçler atfeder. Kurnaz rahip Karadiken'in bu olayı parlatıp pazarlamasıyla da Obsidiana Tanrıça ilan edilir. Ona tapınaklar inşa edilir. İnsanlar ona tapmaya ve
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Çok güzel bir kitap. Edebiyatla ilgilenenlere kesinlikle tavsiye ederim. 1936-1950 arasında Orhan Veli ile yapılan mülakatlar, söyleşiler var kitapta. Kitabın sonunda da O.Veli'nin ölümünden sonra 1951'de Varlık'ta yayımlanmış bir konferans metni var. Konferans tabii ki şiirle ilgili. Diğer metinler, yani çeşitli dergilerde yayımlanmış mülakatlar da yine Orhan Veli'nin edebiyatımız, şiirimiz ve kendi şiiri üzerine görüşlerini içeriyor. Şairlerimizle ilgili değerlendirmeleri, vezin ve kafiyeye bakışı, şiir ve nazım üzerine düşünceleri...Hepsini bu mülakatlardaki sorulara verdiği cevaplarda görüyoruz. Kitaptaki en sevdiğim yazı 15 Şubat 1949'da Yaprak'ta yayımlanmış olan "Aramızda Bir Konuşma: Şiirde Aydınlık" adlı yazı. Sabahattin Eyüboğlu ve Garipçiler şiir üzerine aralarında konuşuyorlar. Ben kitabı sevdim ama şunu da belirtmem gerekir ki edebiyatın teknik yönüyle, nazariyeyle(yani edebiyat teorisiyle) ilgili değilseniz belki siz benim kadar beğenmeyebilirsiniz.
Birleşik alan teorisiyle ilgili bir kitap. Einstein'ın izafiyet teorisinden sonra fizikteki gelişmeleri ve fizikçilerin birleşik kuram üzerindeki çalışmalarını anlatıyor. Kitapta bir sürü kuramdan bahsediliyor. W parçacığı kuramı, kuark kuramı, mezon kuramı, QCD(kuantum kromodinamiği), yang-mills kuramı, QED(kuantum elektrodinamiği), kuantum alan kuramı, anti madde kuramı, S matrisi kuramı ile süper sicim kuramının karşılaştırılması, Büyük Patlama ve onun günümüze yansıyan izleri, nötron yıldızları ve karadelikler, Kerr karadelikleri gibi gibi gibi birçok konu ve kuram ele alınmış. Tabii ki süper sicim teorisi daha ağırlıklı. Bunlara paralel olarak Newton, Max Planck, Einstein, Feynmann, Sheldon Glashow, Steven Weinberg, Yoichiro Nambu, John Schwarz, Vera Rubin, Paul Dirac gibi birçok fizikçiden de kısaca hayatları, karakterleri ve daha çok çalışmalarıyla birlikte bahsedilmekte. Güzel bir kitap. Kitabın ortalarına kadar çok beğenerek ve hızlı bir şekilde okudum. Üst Kuark bölümünde ve sonraki bölümde yer yer anlamakta zorlandığım şeyler olduğu için hızım biraz kesildi. Ondan sonraki bölümleri de yine öncekilere yakın bir keyifle okudum.
Birbirlerini hiç tanımayan Psikoloji son sınıf öğrencisi Timur ile Psikoloji doktorası olan yaşlı ve tecrübeli Yakup bey bir gün tesadüfen yolda karşılaşırlar. Aralarında bir konuşma geçer. Yakup bey Timur'a kendi kitapçı dükkânının adresini verir. Timur bir gün oraya gider ve Yakup beyle aralarında psikoloji üzerine bir sohbet başlar. Bu sohbet uzun bir sürece yayılır, haftada 1-2 kere buluşup konuşurlar. Bu konuşmalarda Yakup bey kalıplayıcı ve geliştirici yetişme ortamı, kalıplanmış ve gelişmiş insan paradigmaları, geleneksel otoriter kültür ve özgürlükçü çağdaş anlayış, insanın algılama sistemi ve algılama süreçleri, kalıplanmış ve gelişmiş insanın kendisine, çevresine ve sorunlara yaklaşım tarzı, günlük hayatta karşılaşılan bazı sorunların çözümünde izlenebilecek yollar ve aşamalar, etkili yaşam için zaman kullanımı gibi konuları ele alıp konuşur. Anlatınca roman gibi görünüyor ama roman demek doğru olmaz. Amaç psikoloji üzerine bir şeyler anlatmak. Zaten hepinizin bildiği gibi yazar da bir romancı değil, bir psikolog. Sadece psikolojiyle ilgili konuları okuyucuya daha kolay aktarabilmek için böyle bir kurgu tasarlamış. Biraz acemice ve bazı mantık hataları barındıran bir kurgu olduğunu söylesem faydası yok, söylemesem gönlüm razı değil. Genel olarak güzel bir kitap ama ben biraz ağır okudum. Bu konularla daha çok ilgilenen okuyucular daha az sıkılarak okuyabilirler.
Yıllardır adını çok duyduğum, aklımın bir köşesinde olan, okumak lazım dediğim önemli bir kitaptı. Bizim edebiyatçılarımızı da etkilemiş bir sanatçı ve eserdir. Yazarın hayata dair düşünceleri, anılarından yola çıkarak ulaştığı düşünceler anlatılıyor. Kitap net olarak şunu anlatıyor demek çok kolay değil. İnce ama biraz sakin kafayla, hatta belki bir süre sonra ikinci kere okunması gereken bir eser. Albert Camus'nün Düşüş de böyle mesela. Geçenlerde okudum ama müsait bir zamanda tekrar okumak istediğim için burada paylaşmadım. Bu kitapta André Gide sık sık Nathanael adlı arkadaşına hitap eder. Düşüncelerini ona hitaben anlatır ama tabii ki biz, hitap ettiği kişi okuyucudur hissine kapılırız. Eserin bazı bölümleri nesir, bazı bölümleri nazım. Bu nedenle orijinal dilinde okumak mutlaka daha güzeldir diye düşünüyorum. Eserin çevirisinin ünlü ve önemli yazarımız Tahsin Yücel'e ait olduğunu belirtmeden de geçmek istemem.
