Ayşenur E'
@kitapzede__
Çiçek eskiden bir kervan görmüştü.
"İnsanlar mı?"diye tekrarladı.
"Galiba altı yedi insan var. Yıllar önce görmüştüm. Ama kim bilir şimdi neredeler?
Rüzgarla sürüklenmişlerdir. Kökleri yok, yaşamları güç oluyor bu yüzden."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Acaba," dedi, "bir gün hepimiz kendi yıldızımızı yeniden bulalım diye mi yıldızlar böyle parlıyor?
" Yok canım. Tembellere türlü düşler kurduran şu küçük sarı şeyler. Ama ben ciddi bir adamım. Öyle düş filan kuracak vaktim yok."
"Ha, yıldızları diyorsun."
"Evet ,evet. Yıldızlar."
Zaten ben hiçbir şeyin gerçeğine varamadım şimdiye kadar. Yargılarımı sözlere değil, davranışlara göre ayarlamalıydım.