Ayşenur E'
@kitapzede__
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
O da benim gibi gün batımı aşığı..1000Kitap
" Biliyor musun, insan üzgün olunca günbatımının tadına daha iyi varıyor."
Ah ,Küçük Prens'im! Senin o üzüntü dolu küçük hayatını yavaş yavaş anladım böylece. Uzun bir süre günbatımındaki tatlılık tek avuntun olmuştu. Bu ayrıntıyı dördüncü gün öğrendim. Ne demiştin bana o sabah?
"Günbatımını çok seviyorum. Hadi gidip bir günbatımı görelim."
"Ama beklemek gerek..."
"Neyi?"
"Güneşin batışını."
Onu anlatmaya çalışmam unutmak istemeyişimdendir. İnsanın arkadaşını unutması ne acı. Kaldı ki arkadaşı olan kaç kişi var içimizde?
Bu gezegenle ilgili bütün ayrtıntıları size anlatıyorsam ,üstelik numarasını da veriyorsam, bunun nedeni yine büyükler . Büyükler sayılara bayılırlar . Tutalım , onlara yeni edindiğiniz bir arkadaştan söz açtınız, asıl sorulacak şeyleri sormazlar . Sesi nasılmış, hangi oyunları severmiş, kelebek biriktirir miymiş, sormazlar bile. "Kaç yaşında?" derler, "Kaç kardeşi var ?Kaç kilo? Babası kaç para kazanıyor ? "
Bu tür bilgilerle onu tanıdıklarını sanarlar.