Spoiler içermez.
Kitabı "Hainin Mührü" gibi olacağını düşünerek almıştım fakat aralarındaki fark beni şaşırttı. İki farklı kitabı kıyas yapmak benim hatam da olabilir belki ama kesinlikle beklentimin altında kalan bir kurgu ve kitaptı.
Kurgu bana 2010-2015 yıllarında okuduğum serileri hatırlattı ama ben sanırım o yaşları geçtiğimden olsa gerek beni sarmadı.
Yazım dili basit ve bol devrik cümlelerden oluşuyordu, bir akış da yoktu maalesef.
Muhtemelen devam kitaplarını okumayacağım.
Kitabı severek okudum, içinde gerçekten çarpıcı bilgiler var.
Depresyon, anksiyete, kendine zarar verme ve intihar oranları 2010’ların başında neden aniden ve iki kattan fazla artış gösterdi? Yazarın da arka kapakta belirtildiği üzere söylediği gibi: "Çocuklarımızı ve kendimizi telefon temelli hayatın psikolojik hasarından korumakla ilgili bulguları göz ardı edemeyiz."
Bununla beraber kitapta en sevdiğim kısım; 'oyun temelli' çocukluğun yerini alan bu akıllı telefon çağının, gençlerin nörolojik ve sosyal gelişimine nasıl ağır darbeler vurduğunu verilerle kanıtladığı bölümdü. Üstelik bu hasar herkeste aynı şekilde de tezahür etmiyor; kız çocuklarını sosyal kıyas ve mükemmeliyetçilikle vururken, erkek çocuklarını gerçek dünyadan koparıp sanal dünyaya hapsediyor.
Yazar; okulların ve ailelerin kolektif bir eylem üretmesi gerektiğini savunuyor, neler yapılabileceğine dair somut adımları ve kuralları anlatıyor. Elbette arada kültürel farklar var; ama yine de hepimizin öğrenecek bir şeyleri olduğunu düşünüyorum, şahsen ben çok yararlandım.
Benim kuşağımın çocukluğu sokaklarda geçti; sanırım bilgisayarsız ve telefonsuz çocukluk geçiren son nesildik. Sokağın tadına varabildik, akranlarımızla risk alarak büyüyen bir nesildik. Şimdiyse çocuklarımızı büyük teknoloji endüstrisinin bu acımasız deneyinden bir nebze olsun kurtarmaya çalışıyoruz. Düşününce gerçekten üzücü
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Hayat Adil Görünmediğinde Ne Yapmalısın, çocukların haksızlığa uğradıklarını düşündükleri anlarda yaşadıkları duyguları anlamalarına yardımcı olmayı amaçlayan bir kitap olması itibari ile çok kıymetli yön gösterici fikirler sunuyor. Kitapta, başkalarının sahip olduklarına imrenme, kendini yetersiz hissetme ya da istediği bir şeyi elde edemediğinde üzülme gibi durumlar ele alınmış. Çocuklara bu hislerin doğal olduğu anlatılırken, duygularını sağlıklı biçimde ifade etmeleri ve kendi güçlü yönlerini keşfetmeleri için çeşitli öneriler verilmiş. Etkinlikler ve örneklerle desteklenen içerik, çocukların özgüvenlerini güçlendirmeyi ve olumsuz duygularla başa çıkma becerilerini geliştirmeyi hedeflemektedir.
Eserin temel amacı, çocuklara yaşamın her zaman eşit ve kusursuz olmayabileceğini, ancak karşılaşılan zorlukların doğru bir bakış açısıyla aşılabileceğini göstermektir. Bu yönüyle kitap, çocukların duygusal dayanıklılık kazanmalarına ve olaylara daha olumlu bir gözle bakabilmelerine katkı sağlayan yol gösterici bir kaynak niteliği taşıyor bence.
Kitabın içerisindeki eğlenceli etkinlikler sayesinde çocuklar yaşama karşı duygularını dengede tutabileceklerdir diye düşünüyorum. Böylelikle hem kendi yaşamlarını hem de çevrelerindeki yaşamları kıyas yapmadan anlama yoluna gideceklerdir. Diğer yandan kendilerinin de kıskanılabileceğini dolayısıyla başkalarının duygularını kontrol edemeyeceklerini ama onlara karşı nazik ve düşünceli olabilmeleri ile empati duygusunu geliştirmeleri noktasında yardımcı olacaktır diye düşünüyorum.
Hayat Adil Görünmediğinde Ne YapmalısınJacqueline B. Toner · The Kitap Çocuk Yayınları · 202634 okunma
Nouman Ali Khan çok bilinen e müslüman camiada çokça takip edilen bir davetçi aslında. Ben de daha önce sohbetlerini çok defa dinledim ama ilk defa bir kitabını okuyorum, bu kitapta Bakara Suresi’nin ilk 29 ayetini detaylıca inceliyor. Ben bu kitaptan hemen önce Yedi Ayet Yedi Şahsiyet’i okuduğum için iki tefsir kitabını kıyas yaparak okuma imkanım oldu. Ve diğerine kıyasla bu kitap romantik bir dilden çok bilgilendirici ve gerçekçi bir üslupla yazılmıştı; insanları daha çok derin düşünmeye davet eden bir tutumu vardı. Ben çok beğendim, hem dili dolayısıyla okuması zevkliydi hem de içime çok dokunan ve altını çizdiğim çok fazla yer oldu.
Herkese merhaba. Bu kitabı hayatımın çok zor bir döneminde okudum. Benimkisi öyle ayrılık haftası değildi final haftasıydı. Daha önce bir ayrılık yaşamadım o yüzden kıyas yapamayacağım.
Çok güzel bir kitaptı. Bu kitap bana "Kilitli Kapılar Ardında" şarkısını o kadar çok çağrıştırdı ki kitabı sadece o şarkıyla dinledim. Eğer hâlâ okumadıysanız benim için okurken bir kere dinleyin.
Kitapta eski sevgilisinden ayrılan bir kadının kafasını sakinleştirmek için sevgilisine yazdığı mektuplar yer alıyor. Büyük ihtimal hiç göndermediği mektuplar. Bilmiyorum sanki sevgilisinden ayrılan benmişim de ben mektup yazıyormuşum gibi hissettim. Kitabı daha önce yarısına kadar okuyup yine sınavlar dolayısıyla ara vermiştim. Bu sefer kendime söz verdim bitireceğim diye. Bu sefer sözümü tuttum.
İnsan bazen merak ediyor. Birini sevmek, biri tarafından sevilmek nasıl diye. Sonra amannnn diyor. Bizi kim niye sevsin? Eğer bir gün bu konu hakkında fikrim değişirse yine yazarımmm
Kitap zaten çok kısa. Her üç dört sayfalık bölümden sonra üç sayfa boşluk var. Çok kolay okunan, çok sevdiğim bir hikaye oldu. Yazarı da zaten çok severim. Ne yazsa okurum dediğim nadir kişilerdendir.
Serkan Karaismailoğlu’nun Kalk Bi Dopamin Demle kitabı, dopamini yalnızca “mutluluk hormonu” gibi yüzeysel bir yerden değil; motivasyon, ödül, alışkanlık, tatminsizlik ve sürdürülebilir başarı ekseninde ele alan akıcı bir metin. Kitap, modern insanın sürekli daha fazlasını isteme hâlini sade örneklerle açıklıyor. Özellikle insanın yalnızca mutlu olmayı değil, başkalarından daha mutlu olmayı istemesi üzerine yaptığı vurgu, çağımızın kıyas ve tatminsizlik döngüsünü güzel yakalıyor.
Bence kitabın en güçlü tarafı, dopamini tamamen kaçınılması gereken bir şey gibi değil; doğru yönetilmesi gereken bir araç gibi ele alması. Kitabın ana fikri şu noktada belirginleşiyor: Büyük bir dopamin zirvesinden sonra freni hayat kendiliğinden çekerse bu bizi kötü hissettiriyor; ama frene bilinçli olarak biz basarsak, süreci daha sağlıklı yönetebiliyoruz. Bu yüzden kitap; ödülü sürekli büyütmek yerine, ödül kaynaklarıyla mesafe kurmayı, iç ve dış motivasyonu doğru yerde kullanmayı ve uzun soluklu işlerde dopamin dengesini korumayı öneriyor.
Okurken altını çizdiğim en önemli düşüncelerden biri, fikrin eylemle desteklenmediği sürece zihinde sınırlı kalacağıydı. Çünkü motivasyon tek başına yeterli değil; onu davranışa dönüştürmek gerekiyor. Kalk Bi Dopamin Demle, bilimsel dili ağırlaştırmadan gündelik hayata temas eden, okuru hem düşündüren hem de kendi alışkanlıklarını gözden geçirmeye çağıran bir kitap. Özellikle erteleme, ödül bağımlılığı, tatminsizlik ve sürdürülebilir motivasyon üzerine düşünenler için pratik değeri olan bir okuma.