Yüzü güzellikle ağarmış bir ihtiyar bulalım.Ellerinden öpelim.Ona bir ilgi bağışlıyormuş gibi değil,ondan bir serinlik alıyormuş gibi öpelim ellerini.
Gözlerine sinmiş sükunet denizinde bütün endişelerimizi yıkayalım.Sözlerinde azıcık oturup sakinleşelim.Onları geçip gitmiş uzun hayatlarından öpelim.
Yüzlerindeki derin çizgilerde derinleşelim.Bakışlarındaki dinginliği içimize çekelim.Dizlerinin dibinde oturalım.Yaşlı ellerini saçlarımızda dolaştırmalarını isteyelim.
Kırgınlıklarımızla tek tek yüzleşelim.
Ne kırılmaktan,ne yaşamaktan korkalım.
Bütün olan bitenin,uzun bir hikayeyi tamamlamak üzere yaşandığını içimize sindirelim.
Kendimizi hayatın içinde bir yere koyalım sonra.Üstümüze çeki düzen verelim.
Ve orada duruşumuzu sevelim.
Uzun uzun... Ve gülümseyerek.