Kmrncvk
@kmrncvk
Benim hayatımda bile,böyle,güneşin parladığı zamanlar oluyordu.
Reklam
başkaydı bu gözyaşları:tam elli bir yıl,dokuz ay,dört günden beri içinde boğulmuş olan gözyaşları.
Can Yayınları
Sevilmemişlerin ve çok üzülmüşlerin tedirginliği vardı onda.
İnsanı hatırladıkları öldürüyordu en çok.Unutamadıkları, barışamadıkları, aklından silip çıkaramadıkları,sindiremedikleri çürütüyordu içini.Her ölümün, her kahrın sebebiydi insan hafızası...
Reklam