a
Alegorik Öykü
3 üyeTakip
Bu eser, Jules Verne’in bilimkurgudan çok gotik edebiyat ve alegori üslubuna yakın eserlerinden biridir. Çok ama çok sürükleyici, tek solukta 2-3 saatte bitirebilirsiniz. Zacharius Usta, kibrine ve hırsına yenilen bir saat ustasıdir.Yaptığı işi o kadar ilahlaştırıyor ki en sonunda şeytana kızını satmaya kadar varıyor
1-Ana tema: İnsan, Tanrı rolüne soyunursa bunun bedelini öder.
2. Zamanın Tanrısı Olma Arzusu
Zacharius, saatlerini mükemmel yaparak zamanı “yenebileceğine” inanır.
Bu, aslında insanın kibir ve güç hırsının bir alegorisidir.
Eser şu soruyu sorar:
_______________________
“Zamanı kontrol etmek mümkün mü?
Yoksa insan sadece kendi sonuna doğru yürüyen bir yolcu mudur?”
3. Ahlaki ve Metafizik Bir Çöküş
________________________________--
Zacharius’un çöküşü sadece fiziksel değil; ruhsal ve ahlâkidir.
-Bilginin kibri
-İnsanın yaratıcı olma çabası
-Ruhunu kaybetme metaforu
Jules verne, bu anlamda bilim ile etik arasındaki çizgiyi sorgular
Gök cisimlerinin oluş ve bozuluş dünyası ile ilişkilerinden ortaya çıkan niteliklerini kazanmak amacıyla, kendisini, kendinden aşağı yaratıkların hizmetine adadı. Bitki ve hayvanların gereksinimlerini karşılamayı, karşılaştıkları sorunları çözümlemeyi, her durumda onlara yardımcı olmayı bir görev saydı kendine.
Reklam
Ermişi değil, "gerçekliği"Alegorik Öykü
Tanrı ile birliktelik (huzur)⁹ aşamasına ulaşmış ermişlerin yaşadığı, tattığı durumu istersen yapacağın şey onları izlemek ve görmektir. Yoksa o gerçekliği olduğu gibi yazıya dökmek mümkün değildir.
(…) Çünkü öylesi anlamlar ses ve harf giysilerine bürünür, mülk evrenine yakınlaşırsa, olduğu gibi kalamaz, durum olmaktan çıkarlar.
Ibni Tufeyl'in anlayışı açısından bakıldığında "aramak", iki yönlü bir çabayı gerekli kılar. Birincisi gözlem ve deneylerle pekiştirilen düşünme (tefekkür), İkincisi de arınmadır. Düşünme, nesneler dünyasından başlayarak en yüce gerçek olan Tanrı'nın bilgisine ulaşana kadar aklın bütün imkânlarını sonuna kadar kullanma; arınma ise, ulaşılan bilginin tadılmasını sağlayan sezgiye (keşf ve ilham) ve Tanrı'da yok olmaya ulaşmak için nefsi ve ruhu, başka bir deyişle Tanrı'nın tecelli yeri olan kalbi dünyevi ilgi ve eğilimlerden, kir ve pisliklerden temizleme çabasını dile getirir.
özgün olAlegorik Öykü
Kardeşim, içtenliğinize ve bana beslediğiniz güvene dayanarak öğrenmiş olduğum gerçekleri size açıklayacağım. Fakat, önce temelden başlamak, sonra aşamalı olarak asıl amaca doğru yürümek gerekir. Daha ilk adımda son aşamadan söz açacak olursam bu sana taklitçi olmaktan başka bir yarar sağlamaz. O da, hakkımda gerçekten iyi duygular besliyorsan.
Oysa sizin taklit aşamasında kalmanıza gönlümüz razı değildir. Burada kalmak, insanı aşamaların en yükseğine çıkarmak şöyle dursun, helak olmaktan kurtulmasına bile yetmez. Sizi daha yüksek aşamalara, taklitçilikten kesin bilginin doruklarına, düşünce ve akıl yürütme alanından tanıklık (şühud) evrenine ulaştırmak, izlediğim yolu izlettirmek, geçtiğim denizden geçirmek ve gördüğüm şeyleri göstererek bilginizi bilgimize bağımlı olmaktan kurtarmak istiyorum.
Hay, evreni başlangıçsız varsaydığında da, sonradan olma, yaratılmış varsaydığında da ulaştığı sonuçlar aynı olmuştu. Evrenin başlangıçsız ya da yaratılmış oluşu konusundaki kuşku ve ikircimi ulaştığı sonucu etkilemiyordu. Her iki durumda da cisim olmayan, ne cisme bitişik, ne ondan ayrı, ne cismin içinde, ne onun dışında olan bir Özne'nin varlığının zorunluluğu kesinlik kazanıyordu. O'na cisimden ayrı demek, cismin içinde olduğunu söylemek kadar anlamsızdır. Çünkü bitişiklik, ayrılık, içte ya da dışta bulunmak hep cisimlere özgü durumlardır. Söz konusu Özne, Yaratıcı ise bütün bu durumların üstündedir
Reklam