a
Anlamayanlara..
2 üyeTakip
Ama Cümleleri ÜzerineAnlamayanlara..
Anı ve günü kurtarmak için her şeye anlam yükleyip, yarın yine önüme ket vuran anlamsızlıkla ne kadar devam edebilirim ki?
Yaşama mola verip, hayatı sorgulama seanslarında, sanki her boşlukta gözlerine bakıyormuşum gibi kaçırdım gözlerimi. Yalnızlık beni yalnız bırakmak istiyor. "Yalnızlığı yalnız seninle aldatmak" gibi.
İçimdeki kırık hüznüne anlam yüklemeyi kaç anlamsızlıkdan sonra öğrenebilirim ki?
Evet tüm bunların bir nedeni illaki var. AMA ben neden ile değil sonuç ile yaşamak zorundayım. Çözümü olmayan, sebebi meçhul, sadece sonucu ile başbaşa kalınan bir durum.
Zaten tüm cümleler "AMA" dedikten sonra başlar.
Hep "Zaman ilaçtır." sözüne de inandım AMA kalıcı yaralarına merhem sürelerin sözüymüş zamanla bunu da anladım.
Keşke zamanım olsaydı der; Yeni bir acının eşiğine geldiğinde, hayatın "U dönüşü yasak" tabelasını görenler. Ben ise bilmiyorum hangi şeritten gittiğimi. Hangi şeritten gidildiğinde acının dinlenme tesisine uğrayarak hayatın sorgulanmadığını. Bilmiyorum AMA yaşıyorum.
-Hayat yaşayarak öğrenilir- biraz zamana bırakıyorum, biraz şerit değiştirmeyi deniyorum AMA olmuyor. Oysa ben hayatı, hep olacak gibi bir hisle yaşıyorum. Buna, geçmeyen bir yaraya merhem sürmek diyorum, bile bile sürüyorum.
𝑆𝑒𝑖𝑟𝑖𝑜𝑠𝑒𝑙𝑙𝑖𝑠
