"Abdullah b. Ömer, Yemenli bir adamın sırtında annesini taşıyarak Kâbe'yi tavaf ettiğini görmüştür. O Yemenli bir taraftan annesini taşırken bir taraftan da büyük bir heyecanla şu şiiri söylemektir: 'Annemin zelil bir devesiyim ben/ Başka binekleri usansa da usanmam ben.' O anda Abdullah b. Ömer'i karşısında görmüş ve: 'Ey İbn Ömer! Ne dersin, annemin hakkını ödemiş oldum mu?' diye sormuştur. Kur'ân'dan ve Resûlullah'tan (sas) ana baba hakkını çok iyi öğrenen, bu konuda hükümleri çok iyi bilen Abdullah b. Ömer: 'Hayır! Onun doğum esnasında çektiği acılara karşı dile getirdiği bir tek 'ah' kelimesinin hakkını dahi karşılayamadın.' demiştir."
Siyer Yayınları, [Buhârî, el-Edebü'l-Müfred 45-46]