a
Anneye Özlem
0 üyeTakip
Fotoğraflar çok acımasız değil mi? Bir daha yarım saniye yanında duramayacağın biriyle yıllarca aynı karede duruyorsun. Üstelik gülümseyerek...
Annem Bu Dünyadan Gidince HissettiğimAnneye Özlem
Ev soğuk almış sanki. Kimse ortalığı süpürmüyor, misafir filan gelmiyor. Evin damında ölüm laleleri açmış. Boş kalmış odalar daha büyük görünüyor artık. Ayak seslerinin yankısı adamın beynine çekiç gibi iniyor. Nefes alış verişler zıngırdıyor. Hem artık öksürecek cesaretin bile kalmadı. Sanki beyninde dolanıyor insanın ve onu çember içine alıyor, değil mi? Tüm o hercümerçten geriye sadece çam ağacı üzerinde duran kargalar kaldı. Şimdi daha yaşlı ve daha bir semirmişler. Tek yaptıkları dallar üzerinde sürekli yer değiştirerek o kulağı tırmalayan sesleriyle, ‘Kar! Kar’ diye bağırmak sadece.”
Reklam
Nemli Gözyaşlarımın Sevgili Misafiri:AnnemeAnneye Özlem
Bir anneye nasıl ağlaması gerektiğini insan ancak annesi ölünce öğrenebiliyor .Başka bir ağlamaya benzemiyor çünkü .Öğrenilmiş,tecrübe edilmiş bir gözyaşı değil bu .Sadece anneye özgü bir ağlama biçimi .Anneye veda etme biçimi :/
Yaramıza serpilen elmas tozlarına inat,
her gece yeniden tıraşlıyoruz örselenen heveslerimizi.
Dilimizdeki sendeleyen umutsuz cümlelere,
bir makas atıp,
sabah satır başı değil mi diyoruz.
Böyle böyle uyutuyoruz kederlerimizi.
Anne bir masal anlat uyusun acılarım.
Seçil Oğuz
بِسْــــــــــــــــــمِ اﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
الذي خلقني فهو يهدين
Ellezi halakani fe hüve yehdîn..
(Beni yaratan ve yol gösteren O'dur ﷻ)