Bağlama sadece bir enstrüman değildir; Bir hâldir. Bu meret seni teselli etmez, lüks bir avuntu sunmaz. Sadece elindeki o koca acıyı alır; onu tahammül edilebilir, melodik bir estetiğe dönüştürür. O bir çalgı değil, yaranın tınısıdır.
KOR DERGİ
|s:8|
Bazen düşünüyorum da… Biz insanlar da fena hâlde bağlamaya benzemiyoruz muyuz? Hayatınıza biri gelir, yanlış notaya basar. Re’ye basacakken bilerek ya da bilmeyerek Si bemol’e dokunur. Fıtratımızdaki o ince ahenk anında bozulur, sesimiz gıcırdamaya başlar. Sonra biri çıkar, tam olması gerektiği gibi
sadece dokunur. Ve işte o an, içinizdeki o kadim ses fısıldar: “Hah, bu bendim.” İnsan da tıpkı bağlama gibi: Yanlış ellerde gıcırdar, doğru ellerde şarkıya dönüşür.
KOR DERGİ
|s:8|