Bir sevdiği vefat ettiğinde onun defin zamanında bulunur. Bu makam, makam-ı hüzündür. Makam-ı sürur/sevinç makamı gibi suret göstermek gafletten sayılır. Zira herkes bu yola gidecektir, ölümü tadacaktır. Dâr-ı bekâya irtihal, yalnız cenazesinde hazır olduğu müteveffaya mahsus değildir. Babasını, annesini ve akraba-i taallukatı dünya yolundan geçip ahirete göçtüğünde kendi elleriyle defnedip yine kayıtsız olurlar; kendi sonunu, nihayetini mülâhaza etmeyip kendi sonunda kayıtsız olmak, bu dahi gaflettendir.