Bütün hayatımı, trajedisi ve komedisiyle gösteren bir film. Ama hepsini tek fotoğrafa sığdırmaya çalışırsanız, geriye sadece boş perde kalırdı. Deneyimlediğim bütün sevinçler, öfkeler ve hüzün bir araya toplanınca hayatım boş bir sinema perdesinden ibaret hale gelirdi. Orada hiçbir şey yoktu, geriye hiçlik kalırdı. Sadece apaçık, boş bir alan.
Eğer hayatımın filmi çekilseydi, hafızalara kazınmasını isterdim, yapımı ne kadar alçakgönüllü olsa bile. Birine, bir şekilde anlam ifade etmesini, izleyenlere destek ve amaç vermesini isterdim.