bir gün atlatacağımı biliyordum
kendi sırtımı sıvazladım bilmem kaç kez
binlerce kez geçecek dedim
sustum.. sesimi duyuracak zamanı
bekledim. Bekledim ki kopan ne olacaksa
Sessiz sedasız kopsun benden
Kıymetim de değerimde sessiz sedasız
bilinsin artık, dedim.
Çok sıvazladım kendimi
en çok yalnızlık için acı için..
kimsem yoktu olsa ne gam ki
kanatmadan kopsun benden.
Ah gecelerin hesabını kimlere sorayım?
Daha yazmadım oysa geçip giden yıllarımı
İzlerini kazıyan,dağılan bir parça dinse kursağımda.
Kalbimin ah etmesi dursa bir çırpınışın ardından telaşımın saadetinde.
Yeniden bitiyor
Ama sen şimdi hiç farkında değilsin.
Olmayacaksın da
Çünkü artık sessiz sedasız gitmeyi öğrendim senden
Konuşmanın çözdüğü yolu yürüyemiyoruz seninle
Ya da duyguların anlatıldığı o yollar sana göre değil.
Evet gidiyorum yavaş yavaş acelem yok
Çünkü zaten bittin bende
Bir tek kopması kaldı senden
O da yavaş yavaş.. yoruldum.