bir gün atlatacağımı biliyordum
kendi sırtımı sıvazladım bilmem kaç kez
binlerce kez geçecek dedim
sustum.. sesimi duyuracak zamanı
bekledim. Bekledim ki kopan ne olacaksa
Sessiz sedasız kopsun benden
Kıymetim de değerimde sessiz sedasız
bilinsin artık, dedim.
Çok sıvazladım kendimi
en çok yalnızlık için acı için..
kimsem yoktu olsa ne gam ki
kanatmadan kopsun benden.
Ah gecelerin hesabını kimlere sorayım?