Bu bir yandan günümüzde kültürcülük yapanların geleneksel ırkçılardan daha hoşgörülü olabileceği anlamına geliyor; “ötekiler” kültürümüzü benimserse onları kendimizle bir tutarız diye düşünülebilir. Öte yandan, bunun sonucunda “ötekiler” asimile olmaya çok daha fazla zorlanabilir ve başarı gösteremezlerse çok daha sert eleştirilere maruz kalabilirler.
Hem göğümü kaybetmiş
Hem beğenmiyorum yerimi
Garip bir duygu bu bendeki
Gözlerim kaç zamandır
Özlüyor memleketi
Gökyüzünde göçmen ruhum
Yüreğimde;
Biraz öfke, biraz umut
Bir duygu seliyle aşıp dağları
Adını bildiğim gurbet
O bitmeyen ayrılık
Bitmeli.
Elbette
Göçmen kuş sürüleri birgün
Yurduna dönmeli
O zaman henüz bilmiyordum. Sonradan anladım ki başka bit ülkeye geldiysen mutlaka ama mutlaka “cici çocuk” olmalısın. Çocuk olmasan bile bu kural yine de geçerli. Kocaman anne, baba, dede olabilirsin fark etmez, ille de “cici çocuk” olmalısın.
"Bazen balık yerine, ceset de vurduğu oluyor. İlk kez olduğunda çok korktum ama sonra alışmaya başladım. Bir süre sonra ağdan insan çıkarmak, balık çıkarmaktan farksız hale geldi.”