İnsanlar tatlı yalanları sever. Krallar, bakanlar ve tüm yöneticiler onurlu görünmeyi önemser. Hepsi birer kaba zorba olmalarına rağmen halkın onları bilge ve cömert olarak bilmesinden hoşlanırlar.
"Bir görüntüydüm. Gerçek anlamda var olamadım hiç. Kocaman bir bütünün küçücük bir parçasıydım. Varlığıma anlam katmak için boşuna uğraştım durdum. Yaşamın adı olmayan karmaşasında yittim gittim."