“Tabiatımızın betimlediği budalalık, temel olarak üç sürgün verir: Hırs, kibir ve gururdur bunlar. Son ikisi arasındaki fark ise şudur: Gurur, bir insanın, belirli bir yönden kendi üstün değerine yönelik zaten sabit olan yargısını esas almaktadır; oysaki kibir, başkalarında da böyle bir kanı oluşturma arzusudur ve genellikle bu arzuya sonunda kendi kendisini de aynı şeye ikna etmeye yönelik gizli bir umut eşlik eder. Şu halde, kişinin kendi kendisine aşırı saygı göstermesi olan gurur, içten kaynaklanır; dolayısıyla doğrudan kişinin kendi takdiridir; buna karşılık, kibir ise böylesi bir saygıya, dışsal olarak yani dolaylı bir biçimde ulaşma çabasıdır. Kibir insanları konuşkan, gurur ise suskun kılar.”
Arthur Schopenhauer