“Tanıdığım en güzel insanlar, yenilgiyi, acıyı, mücadeleyi, kaybetmeyi tanımış, yaşamış ve en diplerden tekrar çıkış yolunu kendileri bulabilmiş olan romantik ve anarşist insanlardır.
Bu kişiler yaşama karşı geliştirdikleri kendilerine has takdir, direniş, duyarlılık ve anlayışla; şefkat, nezaket, bilgelik ve derin sevgiden kaynaklanan bir ilgi ve sorumlulukla doludurlar. Güzel insanlar öylece ortaya çıkmazlar; onlar oluşurlar.”
“Ben, nasıl bir insanım? Ben doğru söylen mediği zaman o düşünceyi çürütmeyi, diğer insanlar doğrudan uzaklaştıkları zaman insanları çürütmeyi seven, düşünceler bir başkası tarafından çürütüldüğünde kendim çürütmüş kadar zevk alan birisiyim. Hatta çürütülen düşüncelerden daha çok hoşlanırım. Çünkü bir insanı büyük bir beladan kurtarmak, kendini kurtarmaktan daha iyidir. Konuşulan konu hakkında yanlış bir düşünce elde etmek kadar büyük bir bela olamaz.”
“Eğer bu kız yaşamını ruhsuz geçirmişlere ruh kazandırabiliyorsa, sefil ve çirkin yaşamlar sürenlere güzellik duygusu aşılayabiliyorsa, onları bencilliklerinden arındırıp başkaları için akıtılacak gözyaşları ödünç verebiliyorsa, hem senin hem de bütün dünyanın hayranlığını sonuna kadar hak ediyor demektir.”
Sayfa 96 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu