" Ben kulumun zannı üzereyim, beni nasıl bilirse öyle muamele ederim, diyorsa bize de daima hüsnüzan etmek düşer. En karanlık gecede bile, hayrımıza hiçbir emare gözükmüyorken bile."
Ebû Dücane hasta iken yüzünün nasıl nur gibi parladığını soran kişiye şöyle cevap verir:
Benim iki amelim var:
1)Beni ilgilendirmeyen hususlarda susarım.
2) Gönlüm müminlere karşı sûi-zandan uzak kalır. Bütün müminlere karşı hüsn-i zan beslerim.