Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Kamu Hukuku Ana Bilim Dalı'nda doktora tezi olarak hazırlanan bu çalışma, 8 Kasım 1999 tarihinde Prof.Dr. Mehmed Akad, Prof.Dr.
Cemal Baki Akal, Prof.Dr. Necmi Yüzbaşıoğlu, Prof.Dr. Turan Yıldırım ve Doç. Dr. Bihterin Dinçkal' dan oluşan jüri önünde savunulmuş ve oybirliği ile kabul edilmişti.
Beynin belli bir bölümü (orbitofrontal korteks) rekabet değil işbirliği gerektiren oyunlar oynarken harekete geçer ( Decety ve ark., 2004). Bu bölüm sosyal tatmin sağlayan aktivitelerin yanı sıra karar verme mekanizması ve saldırgan davranışların kontrol altına alınması gibi dürtü kontrolünün de gerçekleştiği yer olma özelliği taşıyor.
“Her bireyi bencil olmaya iten koşulların varlığında işbirliği nasıl gelişebilir? Bu soruya verdiğimiz yanıt, başkalarıyla toplumsal, siyasi ve ekonomik ilişkilerimizde nasıl akıl yürütüp nasıl hareket ettiğimizi belirleyecek güçtedir.”
"İnsanlar, her zaman duyarsız ve işbirliğinden uzaktı. Yalnızca elastikliğin ilkelerini sergiliyorlardı. Değişimlerine neden olan baskı ya da motivasyon kaybolduğunda, gerçek biçimlerine geri döndüler."
“Bütün pilot kabini iki kişinin faaliyet göstereceği biçimde tasarlanmıştır ve en iyi işleyiş bir kişi diğerini kontrol ettiğinde ya da her iki taraf da katılım göstermeye istekli olduğunda sağlanır” diyor Earl Weener;