Velî'nin biri zikir hâlinde oturuyor, sultanın haremi bir kadın, yanında küçücük, gözleri kör bir çocuğun elinden tutmuş, içeri giriyor. Velî başını kaldırıyor: "Bu nedir?" Kadın: "Gözleri kör, açmanız için getirdim!.." Velîye bu söz o kadar acı geliyor ki, şöyle karşılık veriyor: "Ben Îsa-yı mücerret miyim ki, körlerin gözünü açayım?.." Ve yerinden kalkarken bir ses duyuyor: "O muydu, o muydu açan?.. Bizdik biz!" Hemen dönüyor Velî; parmaklarını basıyor çocuğun gözlerine ve gözler açılıyor...
Sayfa 159 - 160 4. Baskı, Ekim 1991, II. Bölüm, İslâm Tasavvufu, BÜYÜK DOĞU Yayınları