Üstadım, benim karşımda müthiş bir sükûtu hayâle uğrama korkusu yaşamıştır... Birincisi, hiçbir fikir geleneği olmayan bir toplumda, benim o yaşta gösterdiğim fikir çapı dolayısıyla... İkincisi, gözü kara ve atılgan tavrımın, alıştığı soydan ayrılığı dolayısıyla... Bunu bazen kendi aile yapısına kıyasdan doğan endişeler, bazen onu dolmuşa getirmeye çalışanlar aleyhine tavrımdan doğan durumlar, bazen de pervasız karşıladığı eylem tekliflerim de beslemiştir... 12 Eylül 1980 sonrası, "acaba casus mu?" sorusunun ardından, bu garip durumu tevil eden bir telefon konuşması ve Üstadım’ın özür dilemesi...
Vâridât: Casus, ″KÜLHANBEYİ VE ADİL″ başlıklı 19 Eylül bölümü, İBDA Yayınları.