Ödülü bir ağrı kesiciye benzeyebiliriz. Hastanın başı ağrıyınca ağrı kesici verilir. Özerklik olmayan ev hasta bir evdir ve ödül de ağrı kesici olarak kullanılır. Özerklik olan bir ev sağlıklı ev olduğu için baş ağrısı olmaz. Doğal olarak da ağrı kesiciye (ödüle) gerek kalmaz.
Zaten ülkemizde çocuklar iyi bir şey yaptıktan sonra övdüğümüz ve kötü bir şey yapınca ayıp dediğimiz için değer oluşturmada zorlanıyoruz. Çocuklar değerleri içselleştiremiyor. Etrafta ayıplayacak, övgü veya ödül verecek kimse olmayınca çocuk doğru ve etik davranışı göstermiyor. Sahtekarlık oranı artıyor. Değerler öldüğü için kişiler bencilleşiyor ve kendi çıkarlarını korumaya davranıyor.
Ödül bir değerlendirme yöntemidir. Ödüle ulaşanlar başarılı, ulaşmayanlar başarısız kabul edilir. Çocuk değerlendirilir. Ama amaç öğrenme olsaydı, yani ödülsüz bir öğrenme ortamı olsaydı, seriyeleri ne olursa olsun gelişimi gösteren her öğrenci kendini başarılı hissederdi.