ş
Şiirde İnsan
1 üyeTakip
KÜÇÜK TANRI(!)...Şiirde İnsan
*Kimseden ümmîd-i feyz etmem, dilenmem perr-ü-bâl
Kendi cevvim, kendi eflâkimde kendim tâirim,
İnhinâ tavk-ı esâretten girandır boynuma;
Fikri hür, irfânı hür, vicdânı hür bir şâirim.
Sayfa 65 - Şiirlerinden Seçmeler, Şairin Kendi Şahsiyetini Tanımlaması, Yeryüzü Yayınevi
ŞİİR: ÇOCUKLUK SANATI...Şiirde İnsan
- "Şiir yüce, saf insanın şiiriydi. Hattâ bu, gittikçe, şiiri, bir "çocukluk sanatı" hâline getiriyordu. Çocukça hayat şiirin özüydü. Öncekilerin şiiri, mücerret olarak insanın eşyayla kurduğu ilgiyi esrarlı bir ayna arasından yansıtırken, yeniler, daha çok, çocuğun dünyaya bakışın, korkusunu, kaçışını arıyorlardı."
Sayfa 25 - Dişimizin zarı, Pazar Postası 1957, Diriliş Yayınları
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
HAYAT ve ŞİİR...Şiirde İnsan
- "Fazıl Hüsnü, Cahit Sıtkı, Ahmet muhip "yüce hayatlar şiiri"ni hayata indirmek için çalıştı. Daha nüanslara indiler. Konular sönmeğe, insan belirmeye yüz tuttu. Hayat daha ön plâna çıkarıldı; felsefî kadrolar, unsurlar ve noktalar hâlini aldı. Dil, Türkçe, şiiri daha bir kavradı...
Sayfa 26 - Dişimizin zarı, Pazar Postası 1957, Diriliş yayınları
ŞAİR: BOCALAYAN KİŞİ...Şiirde İnsan
- "Şair, alelâde kişiye yaklaştı. Şairin cemiyette bocalayan bir kişi olduğu inancı yerleşti şiire. 
Behçet Necatigil, bu ezilen kaçan insanın şiirini yapıyordu; bir 
Cahit Sıtkı Tarancı kopyasıydı . Cahit Sıtkı'nın şiirinde, insan güçsüz, zaman ve ölüm yaman, dünya aydınlık iken, âlemin bu parlaklığı ile insanın zayıflığı arasındaki çelişme Cahit Sıtkı şiirinin şiddetini sağlarken, Necatigil bu insana uygun bir çevreyi de veriyor, şiirin gücünü bu uzlaşmadan çıkarıyordu..."
Sezai Karakoç, 
Edebiyat Yazıları 2, sh 25, Dişimizin zarı, Pazar Postası 1957, Diriliş Yayınları
Behçet Necatigil, bu ezilen kaçan insanın şiirini yapıyordu; bir Cahit Sıtkı Tarancı kopyasıydı . Cahit Sıtkı'nın şiirinde, insan güçsüz, zaman ve ölüm yaman, dünya aydınlık iken, âlemin bu parlaklığı ile insanın zayıflığı arasındaki çelişme Cahit Sıtkı şiirinin şiddetini sağlarken, Necatigil bu insana uygun bir çevreyi de veriyor, şiirin gücünü bu uzlaşmadan çıkarıyordu..."
Sezai Karakoç, Edebiyat Yazıları 2, sh 25, Dişimizin zarı, Pazar Postası 1957, Diriliş YayınlarıYolculuk...Şiirde İnsan
- " Eşya ve günlük olaylar bile, şiirde, ebedî suâllerin işaretlerine çevrilirdi.
Yolculuk denince şair (Necip Fazıl) onu hemen âlemşümulleştirirdi:
"Yolculuk her zaman düşündüm onu / İçimde bu azgın davet ne demek
Oraya nerdeyse toprağın sonu / Uçmak kayıp gitmek kaçıp dönmemek"
Sayfa 26 - Dişimizin zarı, Pazar Postası 1957, Diriliş yayınları
MUTLAK ve ŞİİR...Şiirde İnsan
- "(...)Önemli olan (Mutlak)la karşılaşmasıydı insanın. 
Necip Fazıl Kısakürek ve arkadaşlarının şirinde yalnız (Mutlak) varken. Cahit Sıtkı Tarancı ve arkadaşlarının şiirinde (Mutlak)la yaralı ya da zengin yaşamak vardır. Değişmelerin gerisindeki gerçeği, insanı ya ön, ya arka plâna alarak aydınlatan şiirlerdir bunlar..."
Sezai Karakoç, Edebiyat Yazıları 2, 25-26, Dişimizin zarı, Pazar Postası 1957, Diriliş Yayınları
Necip Fazıl Kısakürek ve arkadaşlarının şirinde yalnız (Mutlak) varken. Cahit Sıtkı Tarancı ve arkadaşlarının şiirinde (Mutlak)la yaralı ya da zengin yaşamak vardır. Değişmelerin gerisindeki gerçeği, insanı ya ön, ya arka plâna alarak aydınlatan şiirlerdir bunlar..."
Sezai Karakoç, Edebiyat Yazıları 2, 25-26, Dişimizin zarı, Pazar Postası 1957, Diriliş Yayınları