Esas sapma, hayat işlerini düzenleyen yasalarda,Allah'tan başkasına başvurmak şeklinde olmuştur daha çok.. Bu durum, Arap cahiliyesinde olduğu gibi bütün cahiliyyelerde uygulanan bir şirktir
İbn Teymiye’ye göre tevhitmabedi olan bir mekânda peygamber de olsa bir beşerin mezarının yer alması Cin Suresi 18 e aykırıdır. “Çünkü diyor İbn Teymiye böyle bir şey şirke doğru yol aldıran bir uygulamadır İbn Teymiye bu uygulamayı A'raf Suresi ayet 29'a da aykırı bulmaktadır
Günümüzde aynı şirk işlendiği halde, insanlar bunu gör-memekte, şirk olarak yalnızca Allah'ın varlığını inkar etmek, O'nun yaratıcı olduğunu inkar etmek olduğunu düşünürler. Bazıları ise, sadece putlara ibadet etmenin şirk olduğunu, Sa-lih ve velilere ibadet etmenin şirk olmadığını düşünürler. Bir diğer kısım, kişiye kendi zatı için ibadet etmek şirk, ancak aracı kılınarak kendisine ibadet etmenin şirk olmadığını düşünürler. İşte bunlar, Mekke müşriklerinin yaptıklarının aynısıdır
Şirk, adı küfür olmasa da kâfirliğin bir türüdür, Şirkin en bariz çeşidi, cahiliye toplumlarının taşlardan, Allah'tan medet umar gibi medet umması idi.
Şirke malzemenin her zaman put olması gerekmez. Allah'ın kudretini ve hâkimiyetini, emir verme ve yasak koyma hakkını ne adına paylaştırıyorsa bir in-san, o yaptığı şirktir.