s
Sürgünler
1 üyeTakip
Sürekli zenginlik insanı gevşetir, sonu gelmeyen alkışlar duyarsızlaştırır; sadece duraksamalar, anlamsızca akıp giden ritme yeni bir gerilim ve yaratıcı bir esneklik kazandırır. Sadece talihsizlik dünyanın gerçeklerine dair derin ve geniş bir görüş sağlar. Zorlu bir öğretidir belki ama her sürgün bir öğreti ve öğrenimdir: Gevşek kişiliklerin iradesini yoğurur, yeniden pekiştirir, kararsızları kararlı hale getirir, sert kişileri daha da sertleştirir. Gerçekten güçlü biri için sürgün, gücünü eksilten değil artıran bir şeydir.
Milton'un körlüğü, Beethoven'in sağırlığı, Dostoyevski'nin cezaevi yılları, Cervantes'in zindanı, Luther'in Wartburg'a kapanması, Dante'nin sürgünü ve Nietzsche'nin kendi arzusuyla Engadin'in buzlu sınırlarındaki inzivası; insanın uyanık mantığına ters düşse de bunların hepsi dehalarının gizliden gizliye arzu ettiği koşullardır. Ama daha alt düzeyde, daha dünyevi olarak, politika âleminde de, bir devlet adamının geçici bir süre için dışarıda kalması, bakışına yeni bir tazelik kazandırabilir, politik güçlerin oyunlarını daha iyi görmesini ve hesap etmesini sağlayabilir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Biri çıkıp sürgünün, çöküş halindeyken insanları yücelten, koyu bir yalnızlığın baskısı altında ruhun darmadağın olmuş güçlerini yeni ve bambaşka bir düzende bir araya getiren, kaderi yeniden yaratan gücünün destanını yazmış mıdır acaba? Sanatçılar her zaman için görünüşte yükselişlerini aksatan, yararsız bir aralık, gaddar bir kesinti olarak yakınmışlardır sürgünden. Oysa tabiatın ritmi böyle zorunlu duraklamalara gereksinim duyar. Zira ancak aşağıları da bilenler hayatın bütününü tanımış olurlar. İnsan ancak geriye düşmekle öne atılma gücünü kazanır. Yaratıcı yeteneğin, esas görevinin ufkunu ve yüceliğini kavrayabilmesi için, onu çaresizliğin derinliklerinden, itildiği uzaklıklardan görmesi için geçici olarak böyle zorunlu bir yalnızlığa özellikle ihtiyacı vardır. İnsanlık için en anlamlı bilgiler sürgündeyken gelmiştir, büyük dinlerin yaratıcıları, Musa, İsa, Muhammed, Buda, hepsi nihai önemdeki sözlerini söylemeden önce çöllerin suskunluğuna çekilmek zorundaydılar, insanlardan uzaklaşmaları gerekiyordu.
Unut beni, Dick. Unut beni ve ilk seferde aşık olduğun gibi yeniden aşık ol bana. Sevgilimi istiyorum. Onu tanımak, ona gitmek, kendimi ona vermek istiyorum. Seni istiyorum, Dick. Ah benim garip yabancı sevgilim, bana geri dön!
[Bertha gözlerini yumar.]
Justification!!Sürgünler
İnsan elinden çıkma hiçbir yasanın, tutkuların dürtüsüne kurban edilemeyeceğini biliyorum. [Neredeyse kaba kuvvetle] Bizi tek bir kişi için yaratan kim? Eğer böyleysek yaradılışımıza karşı işlenmiş bir suç. Tutkunun önünde duracak bir yasa yoktur. Yasalar köleler içindir...
Sürgünler 
James Joyce James Joyce'un ilk ve tek drama eseri olan Sürgünler bize yoğun olarak özgürlük, arkadaşlık ve aşk konularını anlatıyor. Kısıtılı karakter kadrosu olay örgüsüne tamamen hakim bir şekilde ilerliyor. Beatrice, Richard, Bertha ve Robert olayların etrafında dönen karakterlerimizken, ana karakterlermiz Richard ve Berthadır. Bu drama da Joyce kitaba adını veren sürgün kelimesini hem temel anlamda hemde mecaz anlamda bize aktarmıştır. Temel anlamda Richard bir sebepten ötürü 8-9 seneliğine ülkeden sürgün edilirken mecaz anlamını incelediğimiz de sürgün kelimesinin insanın iç dünyasını yansıttığını, sınırsız özürlüğün insanın aklını bulandırdığını ve ruhunu zehirlediğini eser içinde bizlere göstermiştir. Diğer bir bağlamdaysa bu sürgün insanın kendisini çevresinde ki diğer insanlardan izole etmesi anlamında kullanılmıştır. Bu sebeple sürgün mekana bağlı kalınmaksızın kişinin kendisinden de bir kopuşunu temsil etmektedir. Olay örgüsü olarak bu dört ana karakterimiz birbirlerine dostluk ve aşk paradigmalarıyla bağlanmış ve bir dörtgen sarmal oluşturmuşlardır. Bertha ve Richard evli bir çiftdir ve Robert çiftimizin çok eski arkadaşıyken aynı zamanda da Bertha'ya çok aşıktır. Beatrice ise Robert'ın kuzenidir ve Richard'ın Beatrice'e aşık olduğu eser boyunca inanılan diğer bir olaydır. Ancak, Beatrice kuzeni Robert'a aşıktır. Bertha'ise konuşmaları dikkate alındığında hem Robert'a hem de Richard'a karşı duygular beslemektedir. Bu aşk dikdörtgeninde Joyce bize en temel duygularımız olan "aşk, arkadaşlık ve sadakat" duygularını sorgulatmıştır.